مىدانستى كه من در برابر خداى بسيار بزرگ بودم كه اگر صورتم را از او بر مىگرداندم او نيز از من رو بر مىگرداند ، تو چه كسى را مهربان‌تر از او به بنده‌اش سراغ دارى ؟ ! » علي بن حسين عليهما السلام خوش نماز بود ، هر شبانه روز - غير از نمازهاى واجب - هزار ركعت نماز مىخواند ، به آن حضرت گفتند : اين عمل شما كجا ، عمل اميرالمؤمنين على جدت كجا ؟ ! در جواب آن گوينده فرمود : « من تنها به عمل يك روز على عليه السلام نگاه كردم ديدم از سال تا به سال نظير آن را نمىتوانم انجام دهم ! » . « 1 » 16 - از عمروبن عبداللَّه‌بن هند جملى به نقل از ابى جعفر محمّدبن على عليهما السلام آورده است كه « فاطمه دختر علي بن ابى طالب عليه السلام وقتى كه به رفتار برادرزاده‌اش علي بن حسين عليهما السلام با خودش نگاه كرد كه آن همه خود را گرفتار عبادت كرده است نزد جابربن عبداللَّه‌بن عمروبن حزام انصارى رفت و به وى گفت : اى صحابى رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم ! ما ( اهل بيت ) بر شما حقوقى داريم از جمله حقوق ما بر شما آن است كه هر گاه ديديد يكى از ما مىكوشد تا خودش را به هلاكت اندازد او را به ياد خدا بيندازيد و بخواهيد تا خودش را از هلاكت باز دارد ! اينك علي بن حسين عليهما السلام يادگار پدرش حسين عليه السلام بينى اش كشيده شده و پيشانى و زانوهايش وصله بسته و خودش را سخت گرفتار عبادت كرده است ! جابربن عبداللَّه با شنيدن سخنان دختر على عليه السلام در خانهء علي بن حسين عليهما السلام آمد در حالى كه ابوجعفر محمّدبن على عليهما السلام در ميان جمعى از بنى هاشم بود كه جلوى

--> ( 1 ) - دلائل الامامه : ص 83 .