فايده مىدهد از او مىپرسيديم ! اكنون ما امكاناتى نداريم كه ما را در آنجا به وى برساند ! » با دست خود به جانب عراق اشاره كرد . « 1 » 51 - از عبداللَّه‌بن ابى سليمان نقل كرده ، مىگويد : علي بن حسين عليهما السلام چنان بود كه هر وقت راه مىرفت ، دست آن حضرت از رانش نمىگذشت و با تبختر راه نمىرفت و چون براى نماز برمى خاست لرزه بر اندامش مىافتاد ، پرسيدند : شما را چه مىشود ؟ فرمود : « شما نمىدانيد كه در برابر چه كسى من حرف مىزنم و راز و نياز مىكنم ؟ ! » . « 2 » 52 - از علي بن محمّد نقل كرده ، مىگويد : علي بن حسين عليهما السلام همواره از جنگ و ستيز نهى مىكرد ، گروهى از مردم خراسان او را ديدند از ستمهايى كه بر آنها از طرف فرمانروايشان رفته بود ، شكايت كردند ، امام عليه السلام آنها را به صبر و تحمّل فرمان داد و فرمود : « همانا من همان حرفى را مىزنم كه عيسى عليه السلام زد : خدايا اگر آنها را عذاب كنى بندگان تو هستند و اگر ببخشايى تواى با قدرت و دانا » . « 3 » 53 - از هشام‌بن عروه نقل كرده ، مىگويد : علي بن حسين عليهما السلام با مركب خود راهى مكّه مىشد و برمى گشت در حالى كه تازيانه‌اى به او نمىزد ، با اسلم غلام عمر مجالست مىكرد ، مردى از قريش به او گفت : قريش را واگذاشته‌اى با بنى عدى هم‌نشينى مىكنى ؟ فرمود : « شخص در جايى مىنشيند كه سودمند باشد » . « 4 » 54 - از يزيدبن حازم نقل كرده ، مىگويد : علي بن حسين عليهما السلام و سليمان

--> ( 1 ) - طبقات ابن سعد : 5 / 160 . ( 2 ) - همان . ( 3 ) - همان . ( 4 ) - همان .