درگذر ! خداى من و اى آقاى من ! آن گاه كه من در بستر مرگ افتاده‌ام و دستهاى عزيزانم مرا زير و رو مىكنند به من رحم كن ! و چون روى تخت براى غسل انداخته‌اند و همسايگانم بدن مرا غسل مىدهند ، به من رحم كن ! و آن گاه كه اطراف جنازه‌ام را خويشاوندانم گرفته و مىبرند به من ترحّم نما و در آن سراى تاريك به وحشت و غربت و تنهايى من رحم كن ! » . طاووس مىگويد : به قدرى گريه كردم كه صداى من بلند شد ، امام عليه السلام نگاهى طرف من كرد و فرمود : « اى يمانى ! چرا گريه مىكنى ؟ آيا اين جايگاه گنهكاران نيست ؟ » گفتم : حبيب من ! بر خدا سزاست كه تو و جد تو محمّد صلى الله عليه و آله و سلم را از درگاه رحمتش باز نگرداند . « 1 » 39 - « 2 » علي بن حسين عليهما السلام فرمود : « مائيم امامان مسلمين و حجتهاى خدا بر جهانيان و سروران مؤمنين و زمامداران برجستهء نخبگان و صاحبان اختيار مؤمنان ، و مائيم وسيلهء امان مردم روى زمين چنان كه ستارگان وسيلهء ايمنى اهل آسمانند . و مائيم آن كسانى كه وسيلهء ما خداوند آسمان را از سقوط نگاه داشته است مگر به اذن او ، و به وسيلهء ما زمين را از اين كه اهلش را فرو برد نگاه مىدارد ، و به وسيلهء ما باران نازل مىشود و به وسيلهء ما رحمت خدا فراگير مىگردد . و بركات زمين برمىآيد . و اگر كسى از ما در زمين نباشد ، هر آينه اهلش را فرو

--> ( 1 ) - روضةالواعظين : ص 170 . ( 2 ) - روايت شماره 38 همان روايت شماره 23 بود كه از ارشاد مفيد ص 24 نقل شد - م .