از قول علي بن حسين عليهم السلام آورده است ، فرمود : « نبايد كسى از شما بگويد : خدايا بهشت را به صدقه بر من عطا كن ! زيرا كه به گنهكاران از راه صدقه عطا مىكند ، بلكه بگوييد : خداوندا بهشت را نصيب من كن ! خدايا بر من منت بگذار و بهشت را عطايم كن ! » . « 1 » 97 - از صالح بن حسان نقل كرده ، مىگويد : مردى به سعيدبن مسيب گفت : من مردى پرهيزگارتر از فلان كس نديده‌ام ! سعيد گفت : آيا تو علي بن حسين عليهما السلام را ديده‌اى ؟ گفت : نه . گفت : من كسى را پرهيزگارتر از او نديده‌ام . « 2 » 101 - « 3 » ابن جوزى از ابراهيم‌بن محمّد نقل كرده مىگويد : از علي بن حسين عليهما السلام شنيدم كه شبى در مناجاتش مىگفت : « خداوندا ! اى آقا و مولاى ما ! اگر ما به قدرى گريه كنيم كه پلكهاى ما بريزد و آن قدر ناله كنيم كه صداهاى ما بريده شود و به قدرى سر پا بايستيم كه پاهاى ما بخشكد و آن قدر در حال ركوع بمانيم كه بند از بندمان جدا شود و به قدرى سجده كنيم كه چشمانمان از حدقه درآيد و تمام عمرمان را از خاك زمين تغذيه كنيم ، و آن قدر ذكر تو را بگوييم كه زبانمان از كار بيفتد با همهء اينها نخواهيم توانست گناهى از گناهانمان را محو كنيم ! » . « 4 » 102 - ابن ابىالحديد مىنويسد : به علي بن حسين عليهما السلام گفتند : با اين كه

--> ( 1 ) - حليةالاولياء : 3 / 140 . ( 2 ) - همان : ص 141 . ( 3 ) - احاديث شمارهء 98 و 99 و 100 از حليةالاولياء : 3 / 141 به ترتيب همان احاديث شمارهء 59 و 61 همين باب است كه از كشف الغمه : 2 / 80 نقل كرديم - م . ( 4 ) - تذكرةالخواص : ص 332 .