براى مردم خطبه بخواند و معاويه راضى به اين كار نبود و گفت : ما نيازى به خطبه خواندن او نداريم . عمرو گفت : ولى من مايلم كه ناتوانى او بر مردم آشكار شود ، زيرا كه او نمىداند اين كارها چيست ؟ ! و همچنان به معاويه اصرار ورزيد ، تا اينكه معاويه به حسن عليه السلام فرمان داد خطبه بخواند و گفت : يا حسن ! راجع به آنچه بين ما اتّفاق افتاده است بامردم صحبت كن ! حسن عليه السلام از جا برخاست ، پس از شهادت به وحدانيت خدا و نبوت پيامبر صلى الله عليه و آله و حمد و ثناى الهى ، بدون تأمل فرمود : « اما بعد ، اى مردم ! خداوند به وسيله اوّلين ما ( پيامبر صلى الله عليه و آله ) شما را هدايت كرد ، و به وسيله آخرين فرد ما خانواده خون شما را حفظ كرد ، و براستى كه اين فرمانروايى زمان كوتاهى است و دنيا دست به دست مىگردد ، و همانا خداى متعال فرموده است : « وَ إِنْ أَدْرِي أَ قَرِيبٌ أَمْ بَعِيدٌ ما تُوعَدُونَ ، إِنَّهُ يَعْلَمُ الْجَهْرَ مِنَ الْقَوْلِ وَ يَعْلَمُ ما تَكْتُمُونَ ، وَ إِنْ أَدْرِي لَعَلَّهُ فِتْنَةٌ لَكُمْ وَ مَتاعٌ إِلى حِينٍ » « 1 » همين كه اين آيه را قرائت كرد ، معاويه گفت : بنشين ! پس آن حضرت نشست سپس معاويه برخاست و براى مردم خطبه خواند و بعد به عمرو گفت : اين از پيشنهاد تو بود ! « 2 » 18 - همو از شعبى نقل كرده ، مىگويد : چون صلح ما بين حسن‌بن

--> ( 1 ) - انبياء / 109 - 111 : و من نمىدانم آيا وعدهء عذاب - كه به شما داده شده است - نزديك است يا دور ؟ ! او ( خداى متعال ) سخن آشكارا و هم آن‌چه را كه كتمان مىكنيد مىداند ، و من نمىدانم ، شايد اين آزمايشى است براى شما ، و مايهء بهره‌گيرى ( از لذايذ اين جهان ) تا مدّتى ( معيّن - سپس با شدّت هر چه تمامتر شما را بگيرد و مجازات كند ! ) . ( 2 ) - استيعاب : 1 / 387 .