بنابراين قرآن جايگاه وليد را فسق و فجور و جايگاه على عليه السلام را منزلگاه ايمان تعيين كرده سوگند به خدا ! كسى كه مؤمن است سرانجام او همچون كسى نيست كه فاسق است ! به زودى پس از اندى وليد و على عليه السلام به پاى حساب آشكارا فراخوانده مىشوند پس على عليه السلام را بهشت پاداش مىدهند و وليد را به خاطر فسقش خوارى و عذاب ! چه بسيار نياكان عقبة بن أبان ، كه در سرزمين ما جامه‌اى پوشند كه دامنش را ( براى گدايى ) تازنند اى وليد ! تو را چه به قريش ، در حالى كه تو مرد خشنى از مردم صفوريّه هستى ، و سوگند به خدا كه تو در سن و سال بزرگتر از آن كسى هستى كه به او نسبت داده مىشوى ! و اما تو اى عتبه ! به خدا سوگند كه تو يك فرد عاقل و لايقى نيستى كه جواب تو را بدهم و با تو گفتگو و يا تو را سرزنش كنم ، در حالى كه نه در تو اميد خيرى مىرود و نه شرى كه بترسند و عقل تو و كس و كار تو يكسان است و هيچ زيانى به على عليه السلام نمىرساند حتى اگر در حضور مردم ، علنى او را دشنام دهى ! و اما تهديد تو مرا به كشتن ! پس چرا آن مرد لحيانى را وقتى كه با همسرت در بستر ديدى نكشتى ، آيا از قول نصربن حجّاج ( شاعر ) دربارهء خود شرم نمىكنى ؟ كه مىگويد :