اتّفاق افتاد . سوم ، در جنگ احد موقعى كه زير كوه ايستاده بود و رسول خدا صلى الله عليه و آله بالاى كوه بود . در حالى كه او ( ابوسفيان ) چند بار فرياد زد : اى هُبل ! ( بت بزرگ ) به فريادم برس ! پس رسول خدا صلى الله عليه و آله او را ده مرتبهء لعن كرد و مسلمانان نيز او را لعنت كردند ! چهارم ، روزى كه او احزاب و مردان غطفان و يهود را آورد ، پس رسول خدا صلى الله عليه و آله او را لعنت كرد و به درگاه خدا ناليد . پنجم ، روزى كه ابوسفيان در جمع قريش آمدند و رسول خدا صلى الله عليه و آله را از ورد به مسجدالحرام منع كردند و از اينكه قربانيها را به قربانگاه برسانند مانع شدند ، يعنى در روز حديبيّه ، رسول خدا صلى الله عليه و آله ابوسفيان را لعن كرد و سرانى را كه از همهء افراد ديگر جلو بودند و دنباله روان آنها را و فرمود : همهء آنان از رحمت خدا بدورند و كسى در بين ايشان مؤمن نيست ! پرسيدند : يا رسول اللَّه ! آيا براى هيچ يك از ايشان اميد مسلمان شدن نيست تا همگى مشمول لعن باشند ؟ ! فرمود : لعنت به هيچ يك از پيروان نمىرسد ولى از پيشروان كسى رستگار نمىگردد ! ششم ، روز شتر سرخ ( جنگ جمل ) . و هفتم ، روزى كه در سر راه رسول خدا صلى الله عليه و آله در عقبه ايستادند تا شتر آن حضرت را رم دهند و آنها دوازده نفر بودند ، از جمله ابوسفيان بود ! اينها براى تو اى معاويه !