معاويه با شنيدن سخنان وى در حالى كه كسى جز حسن و حسين عليهما السلام و عبداللَّه‌بن جعفر و ابن عباس و برادرش فضل در مجلس نبود ، گفت : هر چه شنيده‌اى بگو ! به خدا سوگند كه تو روغ نمىگويى ! عبداللَّه گفت : آن سخنان بالاتر و مهم‌تر از آن است كه تو در دل دارى ! معاويه گفت : هر چند كه بزرگتر از كوه احد باشد ولى اگر سزاوار گفتن است ، پس بگو ! اما تا وقتى كه كسى از اهل شام نباشد . بدانيد كه خداوند طغيانگر شما ( ! ) را كشته و جمعيت شما را پراكنده و زمام امر را در دست اهلش و در معدن و جايگاه خود قرار داده است بنابراين من باكى ندارم كه تو چه مىگويى و ضررى هم ادّعاى شما به حال من ندارد ! ! عبداللَّه گفت : از رسول خدا صلى الله عليه و آله شنيدم كه ( به على ) مىفرمود : « من به مؤمنان از خودشان سزاوارترم ، بنابراين هر كه را من نسبت به او از خودش سزاوارترم ، پس تو اى برادرم به او از خودش سزاوارترى ! » . اين سخن را پيامبر صلى الله عليه و آله در حالى فرمود كه على عليه السلام در حضور او و حسن و حسين ، عمروبن امّ سلمه و اسامةبن زيد در خانه بودند و نيز در آن جا فاطمه عليها السلام و امّ ايمن ، ابوذر ، مقداد ، و زبيربن عوام حضور داشتند ، و رسول خدا صلى الله عليه و آله دست روى بازوى على عليه السلام گذاشت و آنچه را كه فرموده بود تا سه بار تكرار كرد ، و بعد از آن بر امامت تمام دوازده تن تصريح فرمود . سپس فرمود : « براى امّتم دوازده تن رهبران گمراهى و ضلالت