فرمود : نگوييد : از اهل شام ، بلكه بگوييد از مردمان شوم ، زيرا آنها فرزندان مضَراند كه به زبان داوود عليه السلام لعنت شده‌اند ، و از جمله آنها بعضى را خداوند ميمون‌ها و خوكها قرار داد . سپس به معاويه نوشت : « مردم را ما بين من و خودت به كشتن نده ، و ( اگر مرد مبارزى ) بيا با هم بجنگيم ؛ اگر من تو را كشتم كه راهى جهنم مىشوى و مردم هم از دست تو آسوده مىشوند ! و از گمراه‌گرى تو نجات پيدا مىكنند . و اگر تو مرا كشتى به بهشت مىروم و شمشيرى كه من نمىتوانم به غلاف كنم ، آن شمشير به غلام مىرود ، من نمىتوانم تا وقتى كه مكر و بدعتگذارى تو را نابود نكنم شمشيرم را از تو بازدارم . و منم آن‌كه خداوند نام او را در تورات و انجيل به عنوان وزير رسول خدا صلى الله عليه و آله نام برده است . و منم نخستين كسى كه با رسول خدا صلى الله عليه و آله زير آن درخت بيعت كردم ( بيعت شجره ) و در كلام خدا آمده است : « لَقَدْ رَضِىَ اللَّهُ عَنِ الْمُؤْمِنِينَ اذْ يُبايِعُونَكَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ » « 1 » . معاويه همين كه نامهء آن حضرت را خواند ، در حالى كه هم نشينانش نزد او بودند ، گفتند : به خدا سوگند كه انصاف داده است ! معاويه گفت : به خدا كه دربارهء من انصاف نداده است ! به خدا سوگند كه من پيش از آنكه دست او به من برسد ، صد هزار شمشير از مردم شام را به مقابلهء او مىفرستم . به خدا سوگند كه من از مردان حريف اونيستم ، و من خود از رسول

--> ( 1 ) - فتح / 18 : خداوند از مؤمنان هنگامى كه در زير آن درخت با تو بيعت كردند ، راضى و خشنود شد .