الشيخ عزيز الله عطاردي (مترجم: عطائى)
726
مسند الإمام المجتبى (ع) (مسند امام مجتبى ع) (فارسى)
فرمود : آن است كه هر كه از تو بريده ، بر او بپيوندى ( صلهء رحم كنى ) و به آنكه محرومت داشته است ، عطا كنى ، و هر كه بر تو ستم كرده ببخشايى ، و چون پيامبر صلى الله عليه و آله چنين كرد خداوند به او وحى كرد : « إِنَّكَ لَعَلى خُلُقٍ عَظِيمٍ » « 1 » پرسيد : سداد چيست ؟ فرمود : دفع زشتى به وسيلهء نيكى . پرسيد : شرف چيست ؟ فرمود : احسان و نيكى با ايل و فاميل و تحمّل خسارت و زيان ، و جوانمردى عبارت از پاكدامنى و اصلاح شخص هر آنچه را كه مربوط به اوست ، و رقّت و ناتوانى چشم داشتن در اندك و دريغ داشتن از ناچيز ، و فرومايگى آن است كه شخص خودش را پاس دارد ولى بر ناموسش بى اعتنا باشد ، بخشندگى آن است كه در وقت سختى و رفاه بخشش كنى ، بخل آن است كه آنچه در كف دارى شرف بدانى و آنچه انفاق كنى تلف شده بپندارى ، برادرى عبارت از وفادارى در وقت سختى و خوشى است ، ترس عبارت از گستاخى در برابر دوست و كوتاه آمدن در برابر دشمن است . و غنيمت در تقواست و پارسايى در دنيا غنيمت گوارا و خوش است ، حلم ، فروخوردن خشم است ، و تسلّط بر نفس همان بى نيازى است به وسيله آنچه خدا نصيب كرده ، هر چند اندك باشد . براستى كه بى نيازى همان بى نيازى نفس ، و نيازمندى همان گرفتارى نفس در هر چيز است .
--> ( 1 ) - قلم / 4 : ( اى پيامبر ! ) تو اخلاق عظيم و برجستهاى دارى !