پرسيد : پس مشقّت چيست ؟ گفت : متوسل شدن به كسى كه تو را امان ندهد و چشم داشتن به چيزى كه تو را بىنياز نسازد . فرمود : نادانى چيست ؟ عرض كرد : پيش از آن‌كه زمينه فراهم شود ، بر فرصت پيشى گرفته و بر انجام كارى بشتابى ! درحالى كه خوددارى از جواب و خاموشى در موارد زيادى ، بهترين يار و ياور است هرچند كه فصيح و چيره‌زبان باشى ! پس از اين پرسش و پاسخ ، اميرالمؤمنين عليه السلام روبه پسرش حسين عليه السلام كرد و فرمود : پسرم ! آقايى و بزرگى به چيست ؟ عرض كرد : نيكى و احسان به فاميل و بستگان و تحمل خسارت آن‌ها . فرمود : پس بىنيازى چيست ؟ گفت : آرزو و توقعات را كم‌كردن و به مقدار كفايت بسنده نمودن . پرسيد : فقر و نيازمندى چيست ؟ جواب داد : چشم طمع به ديگران داشتن و شدت نااميدى فرمود : فرومايگى چيست ؟ عرض كرد : در سنگر داشتن خود و تسليم‌كردن آبرو و ناموس به غير . پرسيد : كج‌خويى چيست ؟ عرض كرد : دشمنى با فرمانده خود و كسى كه توان سود و زيان تو