والايى كرامت فرمود و ذكر نام خود را از آن‌جا بلند كرد . و درود و سلام ما را بر شما به‌راستى كه وسيلهء رحمت خود و كفارهء گناهان ما مقرر داشت آنگاه كه نعمت وجود شما را براى ما اختيار نمود و آفرينش ما را پاك و پاكيزه كرد و بر ما منت نهاد كه آن را وسيله قبول ولايت شما گردانيد ، و ما در نزد خدا به‌طور خاص و مشخص به علم شما و معترف به تصديق و اعتقاد بر ولايت شما هستيم . و اين جايگاه زيارت كه اكنون ايستاده‌ام جايگاه كسى است كه گنهكار واسر افكار و خطاكار و فقير است و به جنايت خود اقرار دارد ، و همه اميدش در اين جايگاه نجات خويشتن است . تا به واسطهء شفاعت شما خداوند او را از سقوط در عذاب دنيا و آخرت نجات دهد . پس شما ( خاندات عترت ) براى ما نزد خدا شفاعت كنيد كه من از روى شوق و ارادت بر شما وارد شدم زمانى كه دنياداران از در خانهء شما دورى مىكنند و آيات خدا را به استهزاء مىگيرند و بر آن‌ها سركشى و تكبر مىورزند . اى خدايى كه هميشه قائم و حاضرى و سهو و نسيان در تو راه ندارد ! و همواره ناظر بر اعمال بندگانى و فراموشى در تو نيست و به تمام موجودات عالم احاطه دارى ، تو را بر من منت است كه مرا موفق داشتى و با مقام اوليايت مرا آشنا كردى و معرفت زيارت آن‌ها را دادى درحالى كه بندگان نادان تو اين درگاه را بستند و به نور ولايت معرفت نيافتند و حقشان را بىمقدار پنداشتند و به جانب ديگر مايل شدند . پس تو را بر من منت است و بر اقوام و گروه‌هايى كه مانند من به