حفر كنيد ! سعيدبن عاص كه فرماندار بود ، از او فاصله گرفت و مانع ايشان نشد ! ولى مروان ميان بنىاميه فرياد برآورد و ايشان را وادار كرد ، و آن‌ها اسلحه برداشتند . مروان گفت : اين كار هرگز نخواهد شد ! حسين عليه السلام به وى فرمود : اى فرزند زن چشم كبود تو را به اين چه كار ؟ مگر تو فرماندار شهرى ؟ مروان گفت : تا من زنده‌ام نه اين كار شدنى است و نه راهى بر انجام آن است ! ! حسين عليه السلام به ياد « حلف‌الفضول » « 1 » فرياد برآورد ، با شنيدن صداى او بنىهاشم ، و بنىتيم و بنىزهره و بنىاسد و بنىجعونةبن شعوب از تيرهء بنىليث جمع شدند درحالى كه مسلح بودند . از آن طرف مروان پرچمى و از اين‌سو حسين پرچمى به دست گرفتند ، بنىهاشمىها گفتند : حتى به قيمت ردوبدل شدن تيرها ، او در كنار پيامبر صلى الله عليه و آله دفن مىشود ، و پسر جعونة بن شعوب نيز آن روز شمشير كشيده بود ! پس مردانى از قريش به آن خاطر به پا خاستند ، از جمله عبداللَّه‌بن جعفربن ابىطالب و مسوربن مخرمةبن نوفل ، عبداللَّه‌بن جعفر به

--> ( 1 ) - حلف‌الفضول ، پيمانى بود كه پيش از اسلام ميان جرهمىها وجود داشت و اساس‌آن دفاع از حقوق افتادگان بود ، و بنيانگذاران پيمان كسانى بودند كه نام‌هاى همه از ماده « فضل » مشتق بوده و نام‌هاى آن‌ها بنا به نقل مورخ شهير عمادالدين‌بن كثير عبارت از : فضل‌بن فضاله ، فضل‌بن حارث و فضل‌بن وداعه ، بود ( فروغ ابديت : ج 1 / 151 به نقل از « البداية والنهاية » ج 2 / 292 ) بعدها چون پيمان قريش كه پيامبر هم در جوانى شركت مىكرد ، در هدف ( دفاع از مظلوم ) با آن حلف‌الفضول يكى بود نام اين پيمان را نيز « حلف‌الفضول » گذاشتند . - م