سوار مىشوى و روزى بر اشتر و مىخواهى نور خدا را خاموش كنى و با اولياى خدا بجنگى « 1 » برگرد ! كسى را كه مىخواست بترسانى ترساندى و آنچه را كه دوست داشتى ابلاغ كردى ، درحالى كه خداوند ديرى نمىپايد كه انتقام اهل اين خانه را از تو مىگيرد . حسين عليه السلام فرمود : به خدا سوگند كه اگر وصيت امام حسن عليه السلام نبود كه به پاس داشتن خون مسلمانان سفارش كرد و اين كه مبادا دربارهء كار او به‌قدر بال پشه‌اى خون بريزد مىديديد كه چگونه شمشيرهاى خدايى بر پيكرهاى شما مىنشيند ! به‌راستى كه شما پيمان‌هاى بين ما و خودتان را شكستيد و تمام شرايطى را كه از ما پذيرفته بوديد زيرپا نهاديد ! سرانجام جنازهء امام حسن عليه السلام را بردند و در قبرستان بقيع كنار قبر جده‌اش فاطمهء بنت‌اسد - خدايش از او راضى باد و او را در بهشت‌هاى پرنعمتش جاى دهد ! - بيمارى آن حضرت چهل روز طول

--> ( 1 ) - بعضى از بزرگان شعرى در اين‌باره از شاعرى به نام صقر بصرى نقل كرده‌اند كه‌حيفم آمد نقل نكنم ، مىگويد : « و يوم‌الحسن الهادى على بغلك اسرعتِ - و ما يستِ و ما نِعتِ و خاصمت و قاتلت - و فىالبيت رسول‌اللَّه بالظلم تحكمت هل الزوجة اولى بالمواريث من البنت لك‌التسع من الثمن فبا الكل تحكّمِت - تجملت تبغلت و لو عشت تفيلت » يعنى : روز شهادت امام هدايت حسن‌بن على عليهما السلام سوار بر استر شتافتى ! و بىشرمانه آمدى ، مانع شدى ، دشمنى كردى و پيكار نمودى ! و داخل خانه رسول‌خدا به ستم زور گفتى ! آيا زن كسى از دخترش بر ارث او مقدم‌تر است ؟ تو از 18 تنها 19 را حق داشتى پس چرا نسبت به همه ادعا كردى ! روزى سوار بر شتر ( به جنگ اميرمؤمنان رفتى ) و روزى سوار بر استر ( به جنگ پسرپيغمبر ) و اگر زنده بمانى سوار بر فيل خواهى شد ( و به جنگ خدا خواهى رفت ! ) . - م .