جلوگيرى كرد » . « 1 » 4 - شيخ مفيد از زياد مخارقى نقل كرده مىگويد : چون حسن عليه السلام در آستانهء شهادت قرار گرفت حسين عليه السلام را طلبيد و فرمود : « برادرم ! من از شما جدا مىشوم و به پروردگارم ملحق مىگردم ، به من زهر داده‌اند و پاره‌هاى جگرم را ميان طشت ريخته‌اند ، و من به خوبى مىدانم چه كسى مرا مسموم كرده است و از كجا اين مصيبت بر سرم آمده است ، من در پيشگاه خدا از او شكايت مىكنم ! بنابراين به حقى كه من بر تو دارم مبادا در اين‌باره چيزى بگويى ! بلكه منتظر باش تا ببينى از خدا چه مىآيد ! پس هرگاه درگذشتم ، چشمان مرا ببند و غسل بده و كفنم نما و بر تابوتم بگذار و به جانب قبر جدم رسول‌خدا صلى الله عليه و آله ببر تا با او تجديد عهد كنم ! سپس به سمت قبر جده‌ام فاطمهء بنت اسد - رضى اللَّه عنها - ببر و جنازهء مرا در آن جا به خاك بسپار ! و اى پسر مادرم ! به زودى خواهى دانست كه اين قوم به گمان اين كه تو مىخواهى جنازهء مرا كنار قبر رسول‌خدا صلى الله عليه و آله دفن كنى ، اين گروه از آن بابت اجتماع مىكنند و از اين كه شما بدن مرا دفن كنى جلوگيرى به عمل مىآورند ! و من تو را به خدا سوگند مىدهم كه مبادا دربارهء من به اندازهء بال پشه‌اى خون بريزد ! سپس آن حضرت به امام حسين در مورد اعضاى خانواده و فرزندان و ديگر بازماندگانش وصيت كرد و همچنين راجع به آن چه اميرالمؤمنين عليه السلام در وقتى كه او را خليفهء خود قرار داد و جانشين خود ساخت ، او نيز دربارهء جايگزينى امام حسين عليه السلام وصيت كرد و

--> ( 1 ) - علل‌الشرايع : 1 / 215 .