براستى كه دوستى ما گناهان را مىريزد چنان كه باد برگ درختان را مىريزد ! » . « 1 » 2 - ابوالفرج از سفيان بن ابىليلا نقل كرد ، مىگويد : خدمت حسن بن على عليهما السلام رسيدم در موقعى كه با معاويه صلح كرده بود و ديدم در بيرونى منزل و جمعى در محضر او هستند ، گفتم : سلام برتو اى كسى كه مؤمنان را خوار كردى ! فرمود : سلام بر تو اى سفيان : فرود آى ! من از مركبم پياده شدم و پاى شترم را بستم سپس نزد او آمدم و نشستم ! پس گفت : اى سفيان ! چه گفتى ؟ گفتم : درود بر تو اى كه مؤمنان را ذليل كردى ! فرمود : چه چيز تو را واداشت تا با ما چنين برخورد كنى ؟ گفتم : پدر و مادرم فدايت ! به خدا سوگند كه شما ما را ذليل كردى موقعى كه با اين طاغوت صلح كردى ! و زمام امر را به اين لعين پسر لعين و فرزند هند جگرخواره سپردى در حالى كه صدهزار نفر با تو تا پاى جان همراه بودند و خداوند اين امر را براى تو فراهم كرده بود . فرمود : اى سفيان ! ما اهل بيت وقتى كه حق را تشخيص داديم آن را محكم مىگيريم ، و من خود از رسول خدا صلى الله عليه و آله شنيدم كه مىفرمود : « شبها و روزها سپرى نخواهد شد مگر اين كه امر اين امت بر مردى فراهم شود كه معده‌اى بزرگ و گلويى گشاده دارد ، مىخورد و سير

--> ( 1 ) - رجال كشى : ص 103 .