49 - همو از شعبى نقل كرده است كه حسن‌بن على خطبه خواند و پس از حمد و ثناى الهى فرمود : « اما بعد ، همانا هوشيارترين هوشيار پرهيزگار است و نادان‌ترين نادان تبهكار ، و اين امرى كه من با معاويه دربارهء آن اختلاف داشتيم ؛ يا حق مردى بود كه او از من به اين امر سزاوارتر بود ، و يا اين كه تنها حق من بود كه من آن را به قصد اصلاح اين امت و حفظ خونشان واگذاردم ، و من نمىدانم شايد آن آزمايشى براى شما و مايهء بهره‌گيرى از لذايذ اين جهان تا مدتى باشد ! » « 1 » 50 - و نيز از شعبى نقل كرده ، مىگويد : چون حسن‌بن على با معاويه صلح كرد - يا هشيم مىگويد : چون حسن‌بن على فرمانروايى را به معاويه تسليم كرد - معاويه به وى گفت : - خطيب و طبرى افزوده‌اند : در نخيله - برخيز و سخن بگو ! حسن‌بن على برخاست و پس از حمد و ثناى الهى فرمود : ( پس از نقل همان مطالب شمارهء قبل ) مىافزايد : سپس استغفار كرد و فرود آمد . « 2 » 51 - و نيز از محمدبن حسن مخزومى نقل كرده ، مىگويد : چون حسن‌بن على و معاويه صلح كردند ، حسن عليه السلام به منبر رفت و حمد و ثناى الهى را گفت و سپس فرمود : « اى مردم ! همانا خدا پيشينيان شما را به وسيلهء اولين ما هدايت كرد و خون شما را به وسيلهء آخرين ما حفظ بود . درحالى كه مرا در گردن شما بيعتى بود كه با هر كه من بجنگم در جنگ باشيد و با هر كه من

--> ( 1 ) - شرح حال امام حسن : ص 189 . ( 2 ) - شرح حال امام حسن : ص 189 .