نامه‌اى سفيد امضايى براى امام عليه السلام فرستاده بود و زير آن را مهر كرده و نوشته بود : در اين نامه كه مهر زده‌ام هر شرطى كه خواستى بنويس ، انجام مىشود ! و چون نامه به دست حسن عليه السلام رسيد ، چندبرابر شرايطى كه قبل از وصول نامه كرده بود ، نوشت و آن را نزد خود نگهداشت ، و معاويه نيز نامهء امام حسن را كه به او نوشته و چيزهايى از او خواسته بود نگهداشته بود . وقتى كه معاويه و حسن عليه السلام با هم ملاقات كردند ، حسن عليه السلام از او خواست تعهداتى را كه در نامهء مهر زده‌اش نوشته بود ، انجام دهد ، معاويه نپذيرفت و گفت : همان چيزهايى را حق دارى كه نخستين‌بار خواسته بودى انجام دهم ؛ وقتى كه نامه‌ات به من رسيد همان را تعهد كردم . « 1 » حسن عليه السلام فرمود : « وقتى كه نامهء تو رسيد من در آن نامه نوشتم و تو تعهد انجام آن‌ها را داده‌اى » پس در اين‌باره اختلاف كردند و در نهايت معاويه به هيچ‌يك از تعهداتى كه با حسن عليه السلام كرده بود ، عمل نكرد . عمروبن عاص ، موقعى كه در كوفه جمع شدند با معاويه صحبت كرد و پيشنهاد كرد كه به حسن عليه السلام بگويد تا بپاخيزد و با مردم حرف بزند ولى معاويه راضى به اين‌كار نبود ، از اين‌رو پرسيد : كه منظور تو

--> ( 1 ) - اين هم يكى از ابداعات اين مورخ است كه دوگونه تعهد و دو نامه متفاوت راجع به تعهدات معاويه مىنويسد تا به نوعى تخلفات معاويه را توجيه كند ! هرچند كه ناگزير به‌عمل نكردن او به هيچ‌يك از تعهدات خود اعتراف مىكند ! - م .