پيامبر صلى الله عليه و آله و مردمان شايسته از مهاجر و انصار را متّهم ساخته‌ايد و من از چون شما كسى چنين اتّهاماتى را نمىپسندم ، زيرا تو مردى هستى كه در نزد ما و همهء مردم به نيكى معروف هستى و هرگز گنهكار و متّهم و بدسرشت بشمار نمىآيى ! و من دوست داشتم كه سخنانت محكم و استوار باشد ، همانا آن هنگامى كه اين امّت پس از پيامبر صلى الله عليه و آله خود دربارهء خلافت و جانشينى او اختلاف پيدا كردند ، فضيلت و برترى شما را از ياد نبرده بودند و همچنين سوابق درخشان و قرابت شما را با رسول خدا صلى الله عليه و آله و جايگاهتان را در اسلام فراموش نكرده بودند ، ولى امّت چون صلاح ديدند كه امر خلافت را به قريش واگذار كنند و اين بدان جهت بود كه قريش با پيامبر اسلام نسبت نزديكى داشت و آنگاه مردمان شايسته و بزرگان قريش و انصار و ديگران چنين صلاح ديدند كه كار خلافت را به كسى از قريش واگذاركنند كه سابقه‌اش در اسلام از ديگران بيشتر و نسبت به احكام الهى از همه كس داناتر و نزد او محبوبتر باشد ، و همچنين دربارهء امور مربوط به او قويتر و نيرومندتر باشد و براى اين منظور ابوبكر را تعيين كردند ، و اين نظرى بود كه مردمان خردمند و ديندار و با فضيلت و صاحب نظران در كار امّت آن را تصويب كردند . « 1 » و همين سبب شد كه دل شما را به درد آورد و آنان را متهم كرديد ، در صورتى كه هيچگونه اتّهامى وارد نيست و به هيچ وجه آنان

--> ( 1 ) - براستى اگر كسى يك جو انصاف داشته باشد باتوجه به ماجراى سقيفه و تعيين خليفه اول بدون حضور بزرگانى چون على عليه السلام عمّار ، ابوذر ، سلمان ، ابن عباس ، و دهها مسلمان جان بركف كه در سپاه اسامه بيرون مدينه منتظر فرمان حركت بودند . به اين سخنان بىشرمانه مىخندد ! - م .