پيامبر بيم‌دهنده و بشارت‌دهنده ، چراغ تابنده‌اى كه خداوند او را رحمت براى جهانيان قرار داده است . و پدرم سرپرست مؤمنان نظير هارون است و معاويةبن صخر گمان كرد كه من او را شايستهء خلافت ديدم و خودم را شايسته نديدم ؛ دروغ گفت معاويه ! به خدا سوگند كه ما به مردم سزاوارتريم هم در كتاب خدا و هم به زبان رسول‌خدا صلى الله عليه و آله جز اين كه ما اهل‌بيت همواره از همان آغاز رحلت پيامبر صلى الله عليه و آله هراسناك ، مظلوم و به شدت ستمديده‌ايم ! پس خدا بين ما و بين كسانى كه در حق ما ستم كردند و بر گردن ما سوار شدند و مردم را بر ضد ما شوراندند و ما را از نصيب‌مان كه در كتاب آمده و غنايم منع كردند و مادرمان فاطمه را از ارث پدرش محروم ساختند ، داورى كند ، البته ما از كسى نام نمىبريم ولى خدا را سوگند مىدهيم درحالى كه به او واگذار مىكنيم ! به راستى اگر مردم سخن خدا و رسولش را شنيده بودند ، هر آينه آسمان باران رحمتش را و زمين بركاتش را بر آن‌ها ارزانى مىداشت ، و هرگز در ميان امت دو شمشير ردوبدل نمىشد و هر اينه امت تا روز قيامت در رفاه و نعمت بودند ! و تو اى معاويه ! ( با همه نالايقىها ) به اين مقام طمع نمىورزيدى ! ولى چون قبلًا از جايگاه اصليش خارج و اركانش متزلزل شد ؛ قريش در بين خود بر سر آن بمانند دو گروه مهاجم كه به سمت يكديگر تيراندازى كنند ، با هم به دشمنى و نزاع برخاستند ، تا كار به‌جايى رسيد ، كه تو اى معاويه و پس از تو يارانت در آن طمع كرديد ! درحالى كه رسول‌خدا صلى الله عليه و آله فرمود : هرگز امتى زمام امور خود را به دست مردى نداد كه در بين آن‌ها داناتر از آن مرد باشد ، مگر اين‌كه