پدرش پيامبر صلى الله عليه و آله باشد جز من و برادرم كسى را پيدا نمىكنيد ، و من با اين مرد صلح كردم درحالى كه نمىدانم شايد آزمونى براى شما و متاع ناچيز اين دنيا باشد ! « 1 » 6 - شيخ طوسى از عبدالرحمان‌بن كثير ، از جعفربن محمد ، از پدر و جدش علي بن الحسين عليهم السلام نقل كرده مىفرمايد : « وقتى كه حسن‌بن على عليهما السلام تصميم بر صلح با معاويه گرفت ، حركت كرد تا با معاويه ملاقات نمود . همين كه به‌هم رسيدند ، معاويه برخاست تا خطبه بخواند و بالاى منبر رفت و به حسن عليه السلام گفت : يك پله پايين‌تر از او بنشيند ، سپس معاويه شروع به صحبت كرد و گفت : مردم ! اين حسن‌بن‌على و پسرفاطمه است كه ما را سزاوار خلافت دانسته و خود را شايسته نديده است و آمده تا از روى ميل و رغبت با ما صلح كند ! سپس گفت : به پا خيز ! اى حسن ! امام‌حسن عليه السلام برخاست و خطبه‌اى ايراد كرد و گفت : « سپاس خداى را ، آن خدايى كه به‌خاطر نعمت‌هاى باطنى و نعمت‌هاى ظاهرى متواليش و بر طرف ساختن سختىها و بلاها در نزد دانايان و نادانان از بندگانش سزاوار ستايش است . آن بندگانى كه به دليل دورى از دسترس و كبريايى و برترى خداى تعالى از رسيدن وهم و خيال به بقاى او كه برتر از كنه افكار مخلوفات است تا اين‌كه به مكنون غيبش روايات عقول راويان برسد . و گواهى مىدهم كه خدايى جز خداى يكتا نيست ، خدايى كه در

--> ( 1 ) - امالى شيخ‌طوسى : 2 / 171 .