بارها فرمود : « من كار خودم و آنها را بررسى و زيرورو كردم ، راهى جز پيكار و مبارزهء با آنان و يا كفر و مخالفت با آنچه را كه محمد صلى الله عليه و آله از طرف خدا آورده است ، پيدا نكردم ! » از آن حضرت نقل كرده‌اند كه فرمود : « مرا به قتال و مبارزهء با ناكثين ، قاسطين و مارقين فرمان داده‌اند ! » و اين روايت را به هيجده طريق از پيامبر صلى الله عليه و آله نقل كرده‌اند كه فرمود : « يا على ! تو با ناكثين ، قاسطين و مارقين « 1 » خواهى جنگيد ! » در صورتى كه اگر اظهار ندامت در حضور كسانى مىكرد كه از او شنيده بودند و مىگفت : پيامبر صلى الله عليه و آله چنان گفته است ، او خود ، خويشتن را تكذيب كرده بود ، در حالى كه ميان طرفداران و اطرافيانش مهاجرانى همچون عمّار بودند كه اين روايت را نقل كرده است و از انصار كسانى چون ابوهيثم و ابوايوب و ديگران بودند ، و اگر خوددارى و پرهيز از دروغ گفتن ، علاوه بر آن دروغ بستن به پيامبر صلى الله عليه و آله كه نشيمنگاهش پر از آتش مىشد ، از اين بزرگان مهاجران و انصار شرم مىكرد ! و از اين عمّار است كه پيامبر صلى الله عليه و آله دربارهء او مىفرمود : « عمّار با حق و حق با عمّار است ، هرجا كه او برود بر محور او مىگردد ! او هم پيمان با ايمان و با ايمان عجين است » . مىگفت : به خدا سوگند اگر ما را سپاه شام تا نخلستانهاى « هجر »

--> ( 1 ) - منظور از « ناكثين / بيعت شكنان » طلحه و زبير است و از « قاسطين / منحرفان از دين » معاويه و ياران اوست ، و از « مارقين / بيرون شدگان از دين » خوارج مىباشد - م .