موقعى كه على عليه السلام را كشتند ، حسن‌بن على عليهما السلام براى مردم خطبه خواند ؛ پس از حمد و ثناى الهى فرمود : « امشب مردى از ميان شما رفت كه از پيشينيان كسى در عمل از او سبقت نگرفته و از آيندگان كسى به او نرسد ، رسول‌خدا صلى الله عليه و آله همواره پرچم خود را به او مىداد و او مبارزه مىكرد ، درحالى كه جبرئيل از طرف راست و ميكائيل از سمت چپ او را همراهى مىكردند ، پس برنمىگشت تا اين‌كه خداوند پيروزى را نصيب او مىساخت و او در روى زمين زر و سيمى به‌جا نگذاشت ، بجز هفتصد درهم كه از عطاياى او زياد آمده بود و مىخواست با آن خدمتكارى براى خانواده‌اش بخرد . » سپس فرمود : « اى مردم هر كه مرا مىشناسد كه مىشناسد و هر كه نمىشناسد ، منم حسن‌بن على و منم پسر پيامبر صلى الله عليه و آله و منم فرزند وصى پيامبر ، و منم فرزند بشارت دهنده ، منم فرزند بيم‌دهنده ، منم پسر آن‌كه به اذن خدا مردم را به‌سوى خدا فراخواند ، منم پسر چراغ‌تابان و منم ازجمله اهل‌بيتى كه « خداوند پليدى و گناه را از ايشان دور كرده و آنان را به‌طور كامل پاك و پاكيزه ساخته است . » « 1 » و منم از جمله آن اهل‌بيتى كه دوستى ايشان را بر هر مسلمانى فرض و واجب نموده و به پيامبر صلى الله عليه و آله فرموده است : « قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى وَ مَنْ يَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَزِدْ لَهُ فِيها حُسْناً » « 2 » پس كسب حسنه دوستى ما اهل‌بيت

--> ( 1 ) - احزاب / 33 ، معروف به آيهء تطهير - م . ( 2 ) - شورى / 23 : بگو اى پيامبر ! من اجر و مزدى بر رسالتم از شما نمىخواهم به‌جزدوستى نزديكان از خويشاوندانم ، و هر كه كار نيك انجام دهد ، ما بر نيكى آن مىافزاييم .