به‌خاطر نورانيتش پوشيده است ، و در برتريش والامقام و از ديد خلق پنهان و در خفاست و هموبه سوى بندگان كسى را به عنوان الگو فرستاد و پيامبران را بشارت‌دهنده و ترساننده در ميان ايشان برانگيخت ، تا هر كه گمراه مىشود با اتمام حجت گمراه شود و آن‌ها كه راه حق را مىپذيرند از روى آگاهى و دليل آشكار بپذيرند ، و تا اين‌كه بندگان آنچه را نمىدانند از پروردگارشان بدانند ، پس او را به پروردگاريش شناسند پس از آن‌كه نمىشناختند . و سپاس خدايى را كه جانشين پيامبر را بر ما اهل‌بيت زيبنده ديد ، و در پيشگاه او نسبت ما ، در بهترين پدران ؛ رسول‌خدا صلى الله عليه و آله و در اميرالمؤمنين عليه السلام ما را بس است ! به راستى كه اميرالمؤمنين با وجود اين‌كه اختيار شرق و غرب را داشت به خدا سوگند كه از خود درهم و دينار به‌جا نگذاشت جز چهارصد درهم كه مىخواست با آن خدمتكارى براى خانواده‌اش بخرد ! حبيبم ، جدم رسول‌خدا صلى الله عليه و آله در حديثى به من فرمود : امر خلافت را دوازده امام از اهل‌بيت و برگزيدگان او در اختيار مىگيرند ! هيچ‌يك از ما جز كشته و يا مسموم از دنيا نخواهد رفت » . اين‌ها را گفت و از منبر پايين آمد و ابن‌ملجم را - كه از رحمت خدا دور باد ! - طلبيد ، او را آوردند ، عرض كرد : يابن رسول‌اللَّه ! مرا به نفع خودتان نگهداريد ! من كار دشمن شما را در شام كفايت مىكنم ! امام حسن عليه السلام با شنيدن اين سخن از ابن‌ملجم ، شمشيرش را به سمت او بلند كرد ، شمشير به دست او برخورد و انگشت كوچك او را