مىكردند ، پدرم همواره آن را نوعى شرك مىشمرد . « 1 » 4 - و نيز كلينى از عاصم كوفى نقل كرده ، مىگويد : از ابو عبداللَّه ( امام صادق ) عليه السلام شنيدم كه از پدر بزرگوارش ياد مىكرد : كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم هر كدام از حسن و حسين عليهما السلام را با يك گوسفند نر عقيقه كرد و مقدارى را به قابله داد ، و در روز هفتم سرشان را تراشيد و به وزن موى هر كدام نقره داد . راوى مىگويد : عرض كردم : آيا خون عقيقه را مىشود گرفت و بر سر كودك ماليد ؟ فرمود : اين عمل شرك است . عرض كردم : سبحان اللَّه ! شرك است ؟ ! فرمود : چرا آن شرك نباشد كه در جاهليّت عمل مىكردند و در اسلام از آن نهى شد . « 2 » 5 - و نيز از جميل بن درّاج نقل كرده ، مىگويد : از ابو عبداللَّه ( امام صادق ) عليه السلام راجع به عقيقه و تراشيدن سر و نامگذارى پرسيدم ، كدام يك را اول انجام مىدهند ؟ فرمود : همهء اينها را در يك ساعت انجام مىدهند ؛ سر را مىتراشند ، گوسفند عقيقه را سر مىبرند و نامگذارى مىكنند . آنگاه كارى را كه فاطمه عليها السلام نسبت به فرزندانش كرده بود ، يادآور شد ، سپس فرمود : موى سر را وزن مىكنند و به وزنش نقره صدقه مىدهند . « 3 » 6 - كلينى از قول يحيى بن علاء از ابو عبداللَّه ( امام صادق ) عليه السلام نقل كرده ، مىفرمايد : رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم حسن و حسين عليهما السلام را روز هفتم تولّدشان نام گذارى كرد و از هر كدام گوسفندى را عقيقه نمود و يك پاى گوسفند را براى قابله فرستادند و بقيه را نگهداشتند ؛ خودشان

--> ( 1 ) - كافى : 6 / 33 . ( 2 و 3 ) كافى : 6 / 36