عرض كرديم : يابن رسول اللَّه ! آن را باز گردانيد ! فرمود : « ما اوّلين و آخرينيم و ما فرمانروايانيم ، و ماييم آن نورى كه به وسيله نور خدا روحانيان را نور مىبخشيم و به عنايت الهى آنها را روحانيت مىبخشيم ، قرارگاه آن نور در ماست و كانون آن سمت ما مىباشد ، آخرين ما همچون نخستين ما و آغاز ما همچون انجام ماست . » « 1 » 13 - ابوجعفر به نقل از جابر آورده است كه به امام حسن عليه السلام عرض كردم : مايلم معجزه‌اى را به من بنمايانيد كه ما راجع به شما بتوانيم وسيلهء آن معجزه سخنانى بگوييم ! در آن حال ما ميان مسجد رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم بوديم ، امام عليه السلام با پايش زمين را زد ، طورى شد كه درياهايى را ديدم با كشتيهايى كه در آنها حركت مىكرد آنگاه از ماهيهاى آنها در آورد و به من داد و من به پسرم محمد گفتم : آن را به منزل ببر ! و او برد تا سه روز از آنها مىخورديم . « 2 » 14 - ابوجعفر از زيد بن ارقم نقل كرده ، مىگويد : من در كوفه بودم ، حسن بن على عليهما السلام نيز آنجا بود ، از ايشان درخواست كرديم كه معجزه‌اى به ما نشان دهند تا در كوفه از آن معجزه صحبت كنيم ، من ديدم حرف مىزند و جايى كه نشسته بوديم بلند شد به حدى كه خانهء خدا و مردم مكه را ديديم كه آن روز در حال انجام عمره هستند و تكبير مىگويند . سپس بجاى خود برگشتيم ؛ پس بعضى گفتند : سحر بود و بعضى

--> ( 1 و 2 ) - دلائل الامامة : ص 65 .