پرسيد : ذلّت و خوارى چيست ؟ جواب داد : بى تابى در برابر پيشامدهاى ناگهانى . « 1 » فرمود : عجز « 2 » و درماندگى چيست ؟ عرض كرد : عبارت از بازى شخص با موهاى محاسن و در وقت سخن گفتن زياد آب بر دهان داشتن است ! پرسيد : جرأت چيست ؟ گفت : همراهى و همسويى با امثال و اقران . فرمود : مشقّت و كلفت چيست ؟ جواب داد : سخن گفتن دربارهء چيزى كه به انسان مربوط نمىشود . پرسيد : بزرگوارى و عظمت چيست ؟ عرض كرد : آن است كه خسارت و تاوان ديگران را بدهى و از جرم آنها بگذرى . فرمود : عقل و خرد چيست ؟ گفت : نگاه داشتن دل تمام آنچه را كه فرا گرفته است ! ( يعنى بى جا آنچه در دل دارد نگويد ) فرمود : خلاف قانون و سنّت چيست ؟ عرض كرد : دشمنى با امام و رهبر و سخن بر خلاف او گفتن . پرسيد : بلندى و درخشندگى چيست ؟

--> ( 1 ) - اين كلمه در متن « المصدوقه » آمده و مؤلف نيز در پاورقى نوشته‌اند : « كذا فى الاصل » ، احتمال دارد « المصدوفه » به معناى پيشامد ناگهانى ، و شايد « المصدوقه » به معناى واقعيتها ، باشد - م . ( 2 ) - در متن « الغىّ » با عين معجمه نوشته شده بود كه احتمالًا سهو القلم باشد و « عىّ » بدون نقطه مناسبتر است - م .