آشكار بترسد ، و در وقت ناخوشى و خوشى به عدل و داد رفتار كند ، و در تهى دستى و توانگرى رعايت اقتصاد نمايد ، و اموال ديگران را غصب نكند تا آن را به اسراف و ولخرجى حيف و ميل نمايد ، در صورتى كه اين اوصاف از جمله خلق و خوى او باشد ، هيچ چيز به بهرمنديهاى او از دنيايش صدمه نمىزند ! حسن عليه السلام فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم چنان بود كه هرگاه كسى حاجتى از او مىخواست او را دست خالى رد نمىكرد ؛ يا حاجتش را برآورده مىساخت و يا با سخنى نرم او را پاسخ مىداد » . روزى امام حسن عليه السلام مىگذشت ، ديد قصّه گويى بر درِ مسجد رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم قصه مىگويد ! امام عليه السلام پرسيد : تو چه كاره‌اى ؟ ! عرض كرد : يابن رسول اللَّه ! من قصّه گويم ! فرمود : تو دروغ مىگويى ، محمّد صلى الله عليه و آله و سلم قصّه گوست كه خداى عزّوجّل مىفرمايد : « فَاقْصُصِ الْقَصَصَ » « 1 » . گفت : پس من « مذكّر » تذكر دهنده‌ام ! فرمود : دروغ مىگويى ، محمّد صلى الله عليه و آله و سلم مذكّر بود كه خداى عزّوجل مىفرمايد : « فَذَكِّرْ إِنَّما أَنْتَ مُذَكِّرٌ » « 2 » عرض كرد : پس من چه كاره‌ام ؟ فرمود : « تو از كسانى هستى كه كار بيهوده انجام مىدهند ! » « 3 »

--> ( 1 ) - اعراف / 176 : اين داستان را براى آنها بگو ! ( 2 ) - غاشيه / 21 : ( اكنون كه چنين است ) آنها را تذكّر بده ! كه تو تذكّر دهنده‌اى ! ( 3 ) - تاريخ يعقوبى : 2 / 215 .