علي الأحمدي الميانجي (مترجم: محمد أحمدى ميانجى)

23

الأسير في الإسلام (حقوق مخاصمات مسلحانه در اسلام (فارسى)

ويژگىها و ديدگاه‌ها اخلاص عطر اخلاص از تمامى حركات و سكنات ايشان براى همگان قابل استشمام بود ؛ در همه كارها خدا را در نظر مىگرفت و از هوى و هوس دورى مىكرد ؛ از ريا كارى و تظاهر ، هم در زمينه‌هاى علمى و هم در مكارم اخلاقى شديداً پرهيز مىنمود . تقوى ايشان نفىگرايى ، گوشه‌گيرى و عزلت را تقوى نمىدانستند ؛ انزوا را طرد مىكردند ؛ بلكه تقوى را در مفهوم مثبت آن - در ميان مردم و اجتماع زيستن و خدمت به مردم و اسلام - عينيت مىبخشيدند . اعتقاد به ولايت فقيه ايشان به ولايت مطلقه فقيه اعتقاد داشته و به احكام حكومتى شديداً معتقد بوده و بدان انقياد داشتند حتى قوانين و مقررات معمولى را لازم الرعايه مىدانستد و مىفرمودند : اگر كسى مقررات راهنمائى و رانندگى را رعايت نكند و پليس هم حضور نداشته باشد ؛ لازم است جريمه مقرر در قانون را به صندوق دولت بپردازد . عبادت ايشان هميشه حدود دو ساعت به اذان صبح براى تهجد و راز و نياز به درگاه الهى از خواب برمىخاستند ؛ ولى بسيار آهسته كه براى استراحت خانواده مزاحمت فراهم نشود ؛ ايشان رياضت را انجام واجبات و ترك محرمات تعريف مىكردند و به اعتدال در امور حتى در عبادت و زيارت قبور ائمه عليهم‌السّلام معتقد بودند .