( قدس سره الشريف ) بنا به پيشنهاد و تشويق ايشان براى ادامه و تكميل تحصيلات عازم حوزه علميه تبريز شدند . مرحوم زنوزى به هنگام عزيمت معظم له به تبريز طى نامه‌هايى ايشان را به محضر حضرات آيات شهيدى ، آقاميرزا رضى زنوزى ، شريعتمدارى ، استاد علامه طباطبائى معرفى نمود و اين معرفى پايه و اساس ارتباط و آشنايى مرحوم آيت‌اللَّه احمدى ميانجى با مرحوم استاد علامه طباطبائى گرديد كه تا پايان عمر علامه تداوم داشت . اقامت و دوران تحصيل حضرت ايشان در تبريز بيشتر از 6 ماه طول نكشيد كه براى ادامه تحصيلات عازم حوزه علميه قم گرديدند . آية اللَّه احمدى ميانجى سطوح عاليه را در محضر اساتيد بزرگ ، آية اللَّه شيخ موسى زنجانى و آية اللَّه آقاى سيد حسين قاضى طباطبائى و آية اللَّه احمد كافى الملك و آية اللَّه نجفى مرعشى و استاد علامه طباطبائى و آيت اللَّه ميرزا على مشكينى رحمةاللَّه عليهم اجمعين به پايان رساند . پس از اتمام سطوح عاليه ، هم زمان با حضور در دروس فقه و اصول آية اللَّه العظمى بروجردى ، به مدت شانزده سال نيز در درس آية اللَّه العظمى محقق داماد تلمذ نمود و در همان حال ، در دروس خارج فقه و اصول آيات عظام گلپايگانى و شيخ هاشم آملى و استاد علامه طباطبائى ( قدس سرهم ) حاضر شده و استفاده‌هاى فراوانى برده و به درجه اجتهاد نائل آمد . ايشان فقيه و مجتهد بدون ادعا بود و تا آخر عمر به تدريس دروس سطوح عالى كفايه و مكاسب اكتفا نمود و در پاسخ استدعاى شاگردان و علاقمندان به تدريس خارج و نوشتن رساله عمليه مىفرمود : الحمداللَّه به اندازه كافى رساله عمليه و درس خارج وجود دارد و نيازى به تدريس خارج و رساله عمليه من نيست ، به آيات ديگر مراجعه نماييد . در خاطرات خود مىگويند : من نه اجازه اجتهاد دارم و نه اجازه نقل حديث . روال كار من اين طورى است ، به قول بعضىها بىمزه‌گى هم خودش يك مزه است .