پيامبر - صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم - فرمود : خداوند مرا به رحمت مبعوث فرمود ، نه به آزار و مخالفت . » 2843 . امام صادق - عليه‌السّلام - به يكى از همنشينانش فرمود : « آيا تو را به چيزى كه به خدا و بهشت نزديك كند و از آتش دور سازد ، خبر دهم ؟ » عرض كرد : آرى . حضرت فرمود : « بر تو باد به سخاوت ! خداوند به رحمت خويش گروهى را براى ( نشر ) رحمت خويش آفريد و آنان را اهل معروف و مصدر خيرات قرار داد . آن‌ها را مورد توجه مردم قرار داد تا به سمت آن‌ها بروند تا آن‌ها را زنده كند ؛ هم‌چنان‌كه باران ، زمين خشك را زنده مىكند . ايشان مؤمنانى هستند كه به روز قيامت ايمان آورده‌اند . » 2844 . از اميرالمؤمنين عليه‌السّلام - نقل شده است : « دلت را به رحمت براى تمام مردم و نيكى به آن‌ها متوجه ساز . » 2845 . « اگر رسيدگى به بيچارگان برايت ممكن نيست ، رحم و شفقتت بايد شامل حال آن‌ها شود . » 2846 . « با رحم آوردن ، رحمت نازل مىشود . » 2847 . « هر كس به مردم رحم نكند ، خداوند رحمتش را از او دريغ مىدارد . » 2848 . « از محكم‌ترين دلايل عقل ، رحم كردن بر نادانان است . » بيان آن چه ذكر شد ، بخشى از آيات و رواياتى بود كه بر مطلوب بودن صفت رحمت ، نزد خداوند متعال دلالت مىكند و از اين رو پيامبرانش را به اين صفت آراسته و به ايشان امر كرده است كه امتها و پيروانشان را به تحصيل به اين صفت و كاربرد آن در تمام امور فردى و اجتماعى فراخوانند ، البته پيامبران خودشان به اين كار اولى و شايسته‌ترند . به عبارت ديگر خداوند دوست دارد بندگانش به صفات الهى آراسته شوند و از جمله اين صفات ، رحمت است و چون پيامبران - عليهم‌السّلام - در آراستگى به اين صفات بر ديگران مقدّم و شايسته‌تر هستند ، آنان را به اين صفات آراسته است .