فصل بيست و هشتم « اى احمد ! كسى كه عقل ندارد ، بىنيازى ندارد و كسى كه جهل ندارد ، فقرى برايش نيست . كسى كه به اندك همچون فراوانى نعمت و آسايش راضى نيست ، هرگز خشنودى ندارد . »