141 فضيلت شناخت و معرفت خداوند متعال و سببيت آن براى خشوع در برابر خداوند سبحان « هيچ بنده‌اى مرا نشناخت ؛ مگر اين‌كه در برابر من خاشع و رام شد . » حديث 1946 . از امام صادق عليه‌السّلام - نقل شده است كه اميرالمؤمنين - عليه‌السّلام - فرمود : « خدا را به خدا بشناسيد . » 1947 . از اميرالمؤمنين - عليه‌السّلام - سؤال شد : پروردگارت را به چه وسيله شناختى ؟ فرمود : « با آن چه خودش را به من شناساند . » عرض شد : چگونه خودش را به تو شناساند ؟ فرمود : « هيچ صورتى شبيه او نيست ، با حواس درك نمىشود ، با مردم سنجيده نمىشود ، در عين دورى نزديك است و در عين نزديكى دور است ، برتر از هر چيزى است و گفته نمىشود چيزى بالا و برتر از اوست ، مقابل هر چيزى است و گفته نمىشود كه برابر و مقابلى دارد ، داخل در همه چيز است ، امّا نه مثل داخل بودن چيزها در هم و خارج از همه چيز است ، امّا نه مثل خارج بودن چيزها از هم ، منزّه است آن‌كه اين‌گونه است و غير او اين‌گونه نيست . هر چيزى را آغازى است . » 1948 . منصور بن حازم مىگويد : به امام صادق - عليه‌السّلام - عرض كردم : « من با گروهى مناظره كردم و به آن‌ها گفتم خداوند بزرگ ، بزرگتر و برتر از آن است كه به خلقش شناخته شود ، بلكه بندگان به خداوند شناخته مىشوند . حضرت فرمود : « خداوند تو را رحمت كند . » 1949 . مردى خدمت رسول خدا - صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم - شرفياب شده و پرسيد : سرچشمه و منشأ دانش چيست ؟ حضرت فرمود : « معرفت خداوند تبارك و تعالى ، آن گونه كه حق معرفت اوست . » مرد سؤال كرد : حق معرفت او چگونه است ؟