نمىرسند و پرحسرت‌ترين مردم در روز قيامت كسى است كه عدالت را توصيف كرده و خود با آن مخالفت كند . » 1919 . در حديث ابوذر آمده است : « اى اباذر ! پارسا باش تا عابدترين مردم باشى و بهترين چيز در دين شما ورع است . » 1920 . در همان حديث آمده است : « اهل ورع و زهد در دنيا حقيقتاً اولياى خدا هستند . » بيان در فصل گذشته دربارهء معنى ورع به تفصيل بحث شد و اينك علاوه بر آيات و روايات پيشين به تبيين اين نكته پرداخته مىشود كه چگونه ممكن است ورع ، زينت مؤمن ، ستون و تكيه گاه دين و همچون كشتى نجات باشد . امّا اين‌كه ورع زينت مؤمن است ، از اين روست كه زينت هر چيزى ، متناسب با آن است و زينت مؤمن ، عمل به چيزى است كه فطرت و كتاب و سنت و عقل به آن فرا مىخواند . پس اگر انسان از چيزى كه مخالف اين‌هاست پرهيز نمود ، با چيزى شايستهء شأن و منزلت خويش زينت يافته و آراسته شده است . امّا اين‌كه ورع ستون دين است از اين جهت است كه دين ، همان فطرت است و كتاب و سنت و عقل در واقع دعوت كنندهء به فطرتند ، پس هرگاه بنده اهل ورع شد ، در حقيقت دين خود را برپاداشته و اگر اهل ورع نشد ، آن را نابود كرده است . امّا علت اين‌كه ورع به كشتى نجات تشبيه شده است اين است كه انسان زاهد نسبت به دنيا با پرهيز از مهلكه‌هاى عالم طبيعت ، از آن‌چه او را در گرداب‌هاى هلاك اخروى و معنوى مىافكند ، نجات مىيابد و از عمل بر خلاف مسير فطرت الهى دورى مىجويد .