پيامبر عرض كرد : پروردگارا ! سرآغاز عبادت چيست ؟ خداوند فرمود : اى احمد ! سرآغاز عبادت ، سكوت و روزه است . اى احمد ! مىدانى حاصل روزه چيست ؟ پيامبر عرض كرد : نه ، پروردگارا نمىدانم ! خداوند فرمود : حاصل روزه كم‌خورى و كم‌گويى است . عبادت دوم سكوت انديشمندانه است و نتيجهء آن دانش و حكمت است و حاصل حكمت ، شناخت است و حاصل شناخت يقين و اگر بنده‌اى به مقام يقين برسد ، برايش فرقى نمىكند كه روزگار را به سختى بگذراند يا با آسانى و اين ، مقام اهل رضاست . هر كس طبق رضاى من عمل نمايد سه خصلت را با او همراه كنم : شكرى به او بياموزم كه هيچ نادانى با آن نياميزد و ذكر و يادى كه فراموشى به آن راه نداشته باشد و محبّتى به او بچشانم كه هيچ گاه محبّت مخلوق را بر محبّت من ترجيح ندهد . آن‌گاه كه محبت مرا به دل گرفت او را دوست مىدارم و خلق را بر دوستى او وامىدارم و چشم دلش را به روى جلال و عظمتم بگشايم . علم بندگان خاصّم را از او پنهان ندارم . در تاريكى شب و روشنايى روز با او نجوا كنم تا از هم‌سخنى و همنشينى با مخلوق يكسره دست بكشد . كلام خود و فرشتگانم را به گوش او برسانم و آن سرّى را كه از خلقم پنهان داشته‌ام بر او آشكار مىسازم و بر او جامهء حيا بپوشانم تا تمام خلق از او حيا كنند . هر گامى كه بردارد و بر زمين گذارد مغفرت و بخشايش برايش نوشته شود . قلبش را بيدار و بينا سازم ( خ . ل : قلبش را ظرف معرفت خود كنم و خ . ل : ظرف اسرارم سازم . ) و هيچ چيزى از بهشت و جهنّم را از او پنهان ندارم ، هول و هراس و سختى مردم در روز قيامت را به او بنمايانم و محاسبهء مالداران ، و بىچيزان ، نادانان و دانشمندان را به او نشان دهم . قبر او را نورانى گردانم و نكير و منكر را بر او فرود آرم تا از او پرسش كنند و او را مژده دهند عامل به رضاى من هرگز شدّت و سختى مرگ ، تاريكى قبر و لحد و وحشت و هراس سرازيرى قبر را نمىبيند . ميزانى براى حسابرسى اعمالش بر پا نمىكنم و نامهء اعمالش را برايش نمىگشايم . كارنامه‌اش را در دست راستش مىگذارم تا آن را گشوده بخواند . بين خودم و او واسطه‌اى در سخن گفتن قرار نخواهم داد ، آن گاه او را به سوى خويش بر مىكشم . گاهى به طرفين متمايل مىشود ، گاه مىايستد ، گاه