بردبارى و حلمى كه پس از آن به شتابزدگى دچار نشوند . دل‌هاشان را آنچنان از حيا پر كن كه در هر حال از تو شرم داشته باشند . آنان را به آفات دنيا ، نفس خودشان و وسوسه‌هاى شيطان ، بينا و آگاه ساز . پروردگارا همانا تو مىدانى در درون من چه مىگذرد و تو دانندهء مطلق پنهانىها هستى . [ فصل 20 ] بعد از آن خداوند فرمود : اى احمد ! ورع و پارسايى را پاس دار كه پارسايى ، سر و پيكره و و انتهاى دين است و وسيله نزديكى به خداوند متعال است . [ فصل 21 ] اى احمد ! پارسايى زينت مؤمنان و تكيه‌گاه دين است ، و مَثل آن مَثل كشتىاست ، همانطور كه از خطر دريا جز آن كس كه درون كشتى است نجات نيابد ؛ زاهد نيز در اين دنيا جز از راه پارسايى نجات نمىيابد . [ فصل 22 ] اى احمد ! پارسايى درهاى عبادت را به روى بنده مىگشايد ، ( درهاى آسمان را مىگشايد ، هم‌چنان‌كه به روى فرشتگان گشوده مىشود . ) و او بدين سبب ، هم در نزد خلق ، مكرّم و گرامى خواهد بود و هم به خداوند متعال مىپيوندد . [ فصل 23 ] اى احمد ! هيچ بنده‌اى مرا نشناخت مگر اين‌كه در برابر من فروتن و خاشع شد و هيچ بنده‌اى در برابر من چنين نشد مگر اين‌كه همه چيز در برابرش خاضع و خاشع گشت . [ فصل 24 ] اى احمد ! سكوت انديشمندانه را پاس دار . همانا آبادترين دل‌ها ، دل‌هاى صالحان و ساكتان است و ويرانترين دل‌ها ، دل‌هاى پرگويان بيهوده گوست . [ فصل 25 ] اى احمد ! عبادت ده بخش است كه نُه بخش آن جست‌وجو در طلب روزى حلال است . هرگاه خورد و خوراكت پاكيزه گشت ، در دايرهء حفظ و حمايت منى .