برادر مؤمن براى عرض نياز به انسان رجوع كند ، در حقيقت رحمتى از سوى پروردگار - تبارك‌وتعالى - به سوى او فرستاده شده است و اگر قبول كند و نيازش را برآورد ، رحمت الهى او را به ولايت ما پيوند داده و كسى كه به ولايت ما پيوند خورد به ولايت خدا پيوند خورده است و اگر دست رد به سينهء او بزند - در حالى كه مىتواند نيازش را برآورده كند - چه اهل مغفرت باشد و چه اهل عذاب ، خداوند در قبر مارى آتشين بر او مسلّط مىكند كه تا روز قيامت او را نيش مىزند و اگر آن برادر نيازمند در درخواست خود اصرار و مبالغه كند ، حال و روز بدترى خواهد داشت . » 51 . امام زين العابدين - عليه‌السّلام - مىفرمايد : « خداوند بزرگ ، جسم و جان پيامبران را از سرشت علّيين خلق كرده است و جان‌هاى مؤمنان را نيز از همان سرشت ؛ اما جسمشان را از سرشت ديگرى خلق كرده است . » 52 . ابوحمزهء ثمالى مىگويد : از امام باقر - عليه‌السّلام - شنيدم كه مىفرمود : « خداى بزرگ ما را از اعلى علّيين و جان‌هاى شيعيان ما را از آن‌چه ما از آن خلق شده‌ايم ، آفريده است و جسمشان را از غير آن . دل‌هاشان به سمت ما گرايش دارد ؛ زيرا از همان چيزى كه ما آفريده شده‌ايم آفريده شده‌اند . » سپس اين آيه را تلاوت فرمود : « اين چنين نيست ! كه كتاب نيكان - و صورت اعمالشان - در عليين است و تو چه مىدانى عليين چيست ، نوشته و نامه‌اى است كه مقرّبان درگاه الهى بر آن گواهند . » بيان آن چه ذكر شد ، اندكى از رواياتى است كه بر بزرگى مقام مؤمن و شأن والاى او در پيشگاه خداوند دلالت مىكند ؛ بنابراين شايسته است كسى كه خواهان آثار دوستى و پيوند در راه خداست ، چون به ديدار مؤمنى مىرود عمل خود را از اين ديدگاه بنگرد و مواظب باشد كه اين ديدار و پيوند ، از سر چاره‌جويى و نيرنگ براى امور دنيايى و عوض و مقابله نباشد . معنى « استبدال » و « عوض » اين است كه ديدار و زيارت شخص ، فقط به اين انگيزه باشد كه او قبلًا به ديدار وى آمده است يا در آينده به ديدارش بيايد و اين مصيبتى است كه بسيارى از مسلمانان به آن مبتلا هستند . اين‌گونه ديدارها علاوه بر آن‌كه چيزى از آثار