فاصله دارد ، پس گمان نمىكنم كه كسى كه خداوند - عزّوجلّ - را از روى حضور بدون غفلت ياد كند بعد از آن زنده نماند جز انبيا - عليهم‌السّلام - ؛ زيرا ايشان به قوّت نبوت مؤيّدند و اولياى خاص به قوت ولايت مؤيّدند . - مشايخ خدمتش جمع شده و سؤال از فتوّت نمودند ، گفت : شما اهل عبارت و لسانيد ، بگوييد ! جنيد گفت : « الفتوّة عندى أداء الإنصاف و ترك النّسبة . » جوانمردى نزد من ، انصاف بخرج دادن و به خود نسبت ندادن است . ابوحفص گفت : چه نيكو گفتى ، « ولكنّ الفتوّة عندى أداء الإنصاف و ترك مطالبة الإنصاف . » ؛ ( و لكن جوانمردى نزد من انصاف دادن و مطالبه نكردن انصاف است . ) جنيد گفت : برخيزيد اى اصحاب « فقد زاد أبوحفص على آدم و ذرّيته . » ؛ ( پس به تحقيق ابوحفض بر آدم و ذريه‌اش زيادتر گفت . ) - از وى پرسيدند از رجال ، گفت : « القائمون مع اللَّه بوفاء العهود قال اللَّه تعالى : رِجالٌ صَدَقُوا ما عاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ « 1 » . » كسانى كه با خداوند به وفاى عهد قيام مىكنند ، خداوند متعال مىفرمايد : « مردانىاند كه به آن چه با خدا عهد بستند صادقانه » . - پرسيدند از عبوديّت ، گفت : « ترك ما لك ، و التزام ما أمرت به . » ترك آن چه براى تو است و ملتزم شدن به آن چه به آن امر شده‌اى . - پرسيدند از آداب فقراء و سالكين ، گفت : « هو حفظ حرمات المشايخ ، و حُسن العشرة مع الإخوان ، والنصيحة للأصاغر ، و ترك الخصوصات فى الأرفاق ، و ملازمة الإيثار ، و مجانبة الإدّخار ، و ترك

--> ( 1 ) . سوره‌ى احزاب ، آيه‌ى 23 .