مِن ذكر اللَّه - عزّوجلّ - ورؤيته . » بيشتر فاسد كردن حالات ، از سه چيز وارد مىشود : فاسق شدن اهل معرفت ، و خيانت محبّين و دروغ ارادتمندان ، ابوعثمان حيرى مىگويد : فسق عارفين ، رها شدن چشم و زبان و گوش است به طرف اسباب دنيا و منافعش و خيانت محبين اختيار كردن هواهاى ايشان بر رضايت خداوند در امورى كه به ايشان روى مىآورد و دروغ ارادتمندان آن است كه ياد مردم و ديدنشان غالبتر باشد بر دل‌هايشان از ياد خداوند - عزّوجلّ - و ديدن او . - « إذا رأيتَ ضوء الفقير فى ثيابه ، فلاترجو خيرَه . » وقتى روشنايى فقير را در پيراهنش ديدى ، پس اميد به خيرش نداشته باش . - « تركتُ العمل ، فرجعتُ إليه ، و تركنى العملُ ، فلم أرجع إليه . » عمل را رها كردم ؛ سپس به او رجوع كردم و عمل مرا را رها كرد ، پس رجوع نكردم به او . - « من لم يَزِن أفعالَه و أحواله فى كلّ وقت بالكتاب والسّنّة و لم يتّهم خواطره ، فلا تعدّه فى ديوان الرّجال . » كسى كه افعال و حالاتش را در هر وقت به كتاب و سنت نسنجند و خطوراتش را متّهم نكند ، پس او را در دفتر مردان مشمار . - « مِن نعت الفقير الصّادق أن يكون فى كلّ وقت بحكمه ، فإذا ورد عليه وارد يشغلُه عن حكم وقته ، يستوحش منه وينفيه . » از صفات فقير صادق آن است كه در هر وقت به حكم خدا باشد ، پس وقتى چيزى بر او وارد شد كه او را از احكام وقتش مشغول مىكند ، از آن وحشت كرده و نفيش مىكند . - « الكرمَ طرح الدّنيا لمن يحتاج إليها ، والإقبال على اللَّه لإحتياجك إليه . » كرم و بخشش ، انداختن دنياست به طرف كسى كه به آن نياز دارد و روى آوردن بر خداوند است براى آن كه تو نياز به او دارى . - « حُسن أدب الظّاهر عنوان حسن أدب الباطن ؛ لِأنّ النّبى - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - قال : لو