( 2738 ) شاه سيد قاسم كاهى سغدى « 1 » هندى از اعاظم طايفه ملاميّه است كه در جميع علوم ظاهر و معنوى كامل و همّتى عظيم داشت . سال وفاتش را [ شاه شاعران جهان ] و نيز [ ملّا قاسم كاهى ] گفته‌اند ، ديوان اشعار وى مشهور و گل افشان نام مثنويات او است . « 2 » ( 2739 ) قاسم بن محمد بن سلمه صوفى « 3 » عارف موحد و از كسانى است كه خداوند وى را به خالص ذكر و عناياتش برگزيده و بر مكنون سرّش آگاه ساخت . حافظ نفس خود بود . گفتار - راهبى در يكى از معبدهاى شام مرا گفت : « همّة المحبّين الوصول بإرادتهم ، و همّة الخائفين الوصول من الخوف إلى مأمنهم ، و كلُّ على خير ؛ و أولئك أنصب أبداناً و أعلى فى الخير منصباً . » همّت محبّين ، رسيدن به ارادتشان است و همّت اهل خوف ، رسيدن به جايگاه امنشان از خوف مىباشد و تمامى آن‌ها بر خوبى هستند ؛ ولى محبين ، بدنشان را

--> ( 1 ) . سُغدى / صُغدى : ناحيه‌اى در ماوراءالنهر از نواحى سمرقند واقع در فيما بين سمرقند و بخارا مشتمل بر روستاهاى بسيار . ( 2 ) . ثمرات القدس . ( 3 ) . صوفى : 1 . از باب اشتقاق كبير از صفا و صفوت گرفته شده و به معناى برگزيده است ؛ 2 . پشمينه پوش . دو احتمال ديگر نيز در وجه تسميه به اين نام ذكر شده ، براى توضيح بيشتر ، ر . ك : مفردات راغب ، و الانساب سمعانى .