- پرسيدند : « ما العبادة ؟ قال : أداء الفرائض . » عبادت چيست ؟ گفت : انجام واجبات . - پرسيدند : « ما التّواضع ؟ قال : أن تخضع للحقّ و تنقاد له ؛ و لو سمعتَه من صبىّ ، قبلتَه منه ؛ و لو سمعتَه مِن أجهل النّاس ، قبلتَه منه . » تواضع چيست ؟ گفت : آن است كه براى حق خاضع و مطيع باشى و اگر آن را از بچّه‌اى شنيدى از او قبول كنى و اگر آن را از جاهل‌ترين مردم شنيدى از او قبول كنى . - پرسيدند : « متى يبلغ الرّجل غايتَه من حبّ اللَّه تعالى ؟ قال : إذا كان عطائه و منعه إيّاك عندك سواءٌ ، فقد بلغ الغاية من حبّه . » چه وقت انسان به نهايت محبت خداوند متعال مىرسد ؟ گفت : وقتى كه اعطا و منع او نزد تو مساوى باشد پس به نهايت محبّتش رسيده‌اى . - هارون الرّشيد به وى گفت : « ما أزهدك ؟ » ؛ ( چه قدر تو زاهدى ) گفت : « أنت أزهد منّى ؟ » ؛ ( تو از من زاهدترى ! ) پرسيد : چگونه ؟ گفت : « لِأنّى أزهد فى الدّنيا و أتت تزهد فى الآخرة ، و الدّنيا فانيةٌ ، و الآخرة باقية . » زيرا من در دنيا زاهدم و تو در آخرت و دنيا فانى است و آخرت باقى . - بشر بن حرث حافى از وى پرسيد : زهد بهتر است يا رضا ؟ گفت رضا ، زيرا آن كه راضى به هر منزلتى كه در آن است باشد ، هيچ منزلتى ديگر طلب نكند . - ابراهيم بن اشعث گفته است : « صحبتُ الفضيل بن عياش ثلاثين سنةً ، ما رأيتُه ضاحكاً و لا متبسّماً إلّا يوم مات إبنه علىٌّ ، فقلتُ له : فى ذلك ؟ فقال : إنّ اللَّه - عزّوجلّ - أحَبّ أمراً ، فاحببتُ ما