الشيخ علي سعادت پرور (پهلوانى تهرانى)

161

پاسداران حريم عشق (زندگانى وكلمات عرفا) (فارسى)

مبغوض دارد دنيا را بر او گشايش مىدهد . - « عامِلوا اللَّه بالصّدق فى السّر ؛ فإنّ الرّفيع من رفعه اللَّه ؛ و إذا أحبّ اللَّه عبداً ، أسكن محبّته فى قلوب العباد . » با خدا در باطن با صدق معامله كنيد ، زيرا شخص بلندمرتبه كسى است كه خدا او را بلند كند و وقتى خدا بنده‌اى را دوست داشته باشد ، محبت او را در دل بندگانش قرار مىدهد . - « ليست الدّار دار إقامة ، إنّما أهبط آدمَ إليها عقوبةً . ألا ترى كيف يزويها عنه ؟ و يمرر عليه بالجوع مرّةً ، بالعَرى مرّةً ، و بالحاجة مرّةً ، كما تصنع الوالدة الشّفيقة بولدها تسقيه مرّةً حضيضاً و مرّةً صبراً ؛ و إنّما تريد بذلك ما هو خيرله . » دنيا خانه‌ى اقامت نيست ، خداوند حضرت آدم - عليه السّلام - را به جهت عقوبت ، در آن فرو فرستاد . آيا نمىبينيم چگونه او را از آن منع مىكند و گاهى با گرسنگى او را بر آن تلخ مىگرداند ، گاهى با لخت ماندن و گاهى با نيازمند شدن ، همانطور كه مادر مهربان گاهى از روى ناچارى و گاه از روى صبر به وى آب مىدهد و با اين كار فقط خير او را مىخواهد . - حقيقت توكّل آن است كه به غير خدا اميد ندارد و از غير او نترسد . - « تركُ العمل لأجل النّاس هو الرّياء ، و العمل لأجل النّاس هو الشّرك . » ترك عمل به خاطر مردم ريا است و عمل به خاطر مردم شرك است . - « ألا ترون كيف يزوى اللَّه سبحانَه و تعالى الدّنيا عمّن يُحبّ و يُمررها عليهم ؛ تارةً بالجوع ، و مرّةً بالحاجة ، كما تصنع الأمّ الشفيقة بولدها تفطمه بالصّبر مرّةً ، و بالحضض [ الحضيض ] مرّةً و إنّما تريد إصلاحه . » آيا نمىبينيد چگونه خداوند سبحان دنيا را از كسانى كه دوستشان دارد منع مىكند و آن را برايشان تلخ مىگرداند ؛ گاهى با گرسنگى و گاهى با نيازمند شدن همانطور كه مادر مهربان ، فرزندش را گاهى با صبر از شيرمىگيرد و گاهى از روى ناچارى ، در حالى كه اصلاح او را مىخواهد . - « الزّهد حرفان فى كتاب اللَّه تعالى : لِكَيْلا تَأْسَوْا عَلى ما فاتَكُمْ وَ لا تَفْرَحُوا بِما