( 2710 ) شيخ فضل اللَّه كاشانى احمدآبادى كجراتى « 1 » از زمره‌ى عارفان و از اوتاد وقت خويش است . ملازمت قطب عالم برهان‌الدّين بخارى - متوفى به سال 857 - را نمود و در احمدآباد دار دنيا را وداع گفت . « 2 » ( 2711 ) فضل اللَّه بن سراهنگ بن على اهوازى ( 2712 ) شيخ عمادالدّين ، فضل‌اللَّه كبرويه « 3 » همدانى هندى عارف موحدى است كه با شيخ حاج محمّد خبوشان كبرويه و شيخ سماءالدّين مصاحبت داشت و از خلفاى وى بود . صاحب حالات عجيبه و اذواق غريبه بود . سال 930 در اكره « 4 » دار دنيا را وداع گفته و در باغى كه خود آن را تأسيس نموده بود ، به خاك سپرده شد . نام اصلى وى جلال‌خان و در اشعارش به جلالى و سپس جمالى تخلّص مىكرد . در دهم ذىالقعده سال 942 دار دنيا را وداع گفت در دهلى كهنه در خانه‌اى كه در باغ وى بود ، مدفون گشت . ديوانى دارد و كتابى به نام سيرالعارفين ، گويند اين بيت را در مدح رسول‌اللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - سروده است :

--> ( 1 ) . كاشانى : منسوب به كاشان ، شهرى قديمى و معروف واقع در مركز ايران ؛ كجراتى : منسوب به كجرات ، از بلاد هند . ( 2 ) . ثمرات القدس . ( 3 ) . كُبْرَويّه : يكى از طريقه‌هاى اهل معرفت ، منسوب به مؤسس آن نجم الدين كُبرى . ( 4 ) . اكره : از ولايات هند و نيز نام مركز آن ولايت .