( 2660 ) فاطمه بنت ابىبكر محمد بن على كتانى « 1 » از زمره‌ى عارفان است كه در مجلس سمنون محبّ حاضر بود ، سمنون در محبّت سخن مىگفت ، وى با سه نفر از مردان جان بدادند . ابوبكر محمد بن على كتابى ، پدر وى متوفى سال 322 قمرى است . « 2 » ( 2661 ) فاطمه بنت مثنّى اهل معرفت و صاحب كرامت است . محىالدّين عربى - متوفى به سال 638 - وى را ديده و گويد : سال‌ها خدمت وى كردم ، با آن كه در سنّ زياده از 95 سالگى بود ، من شرم مىكردم بر وى نظر كنم از بس نيكو رخسار بود گويا خانم چهارده ساله است ، مرا بر هر كس ترجيح مىداد و مىگفت : مثل فلانى نديدم . چون نزد من مىآيد همگى مىآيد ، بيرون هيچ نمىگذارد و چون بيرون مىرود همگى مىرود و پيش من هيچ نمىگذارد . گفتار - ابن عربى مىگويد : وى مىگفت : « مرا عجب مىآيد از كسى كه مىگويد حق را دوست دارم و به وى شادمانى نمىكند و حال آن كه حق مشهود وى است و چشم وى ناظر به او است ، در هر چيزى به يك طرفة العين غايب نمىشود ، اين مردمان چون دعوى محبّت او مىكنند و مىگويند [ مىگريند ] آيا شرم نمىدارند ؟ قرب محبّ از همه مقرّبان زيادت است ، پس براى چه مىگريند ؟ سپس گفت : اى فرزند ؟ چه مىگويى در آن چه

--> ( 1 ) . كَتّانى : 1 . پنبه فروش ؛ 2 . حمل كننده كتان . ( 2 ) . رشحات عين الحياة ؛ نفحات الانس ، شماره‌ى 601 .