« فِى اللَّهِ » و « للَّهِ » ؛ در « فِى اللَّهِ » تنها اداى وظيفه در برابر خدا و خشنودى او سبحانه در نظر گرفته مىشود ، اما در « للَّه » نظر به ثواب الهى است و چون حقّ سبحانه امر فرموده ، هر عملى مورد توجّه قرار مىگيرد . بنابر اين ، حقِّ جهاد را ، كسى جز معصوم - عليه‌السّلام - نمىتواند انجام دهد . خداوند متعال مىفرمايد : - يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا . . . وَ جاهِدُوا فِي اللَّهِ حَقَّ جِهادِهِ هُوَ اجْتَباكُمْ . . . « 1 » اى كسانىكه ايمان آورده‌ايد . . . و در راه خدا چنان كه حقّ جهاد [ در راه ] اوست ، جهاد كنيد . اوست كه شما را [ براى خود ] برگزيده است . - وَ الَّذِينَ جاهَدُوا فِينا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنا وَ إِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِينَ « 2 » و كسانى كه در راه ما كوشيده‌اند ، به يقين راه‌هاى خود را بر آنان مىنماييم و در حقيقت ، خدا با نيكوكاران است . علاوه ، همانطور كه : « لَقَدْ جاهَدْتَ يا أَمِيرالْمُؤْمِنِينَ » ، بر كمال مجاهده وى - عليه‌السّلام - دلالت داشت ، جمله‌ى « حَقَّ جِهادِه » نيز شاهد بر اين است كه آن بزرگوار ، مجاهده را به اعلى درجه در ظاهر و معنى رسانيده و اوست كه شايستگى و توانايى آن را داشته تا به مجاهده « فِى اللَّه » ، در تمام لحظات زندگى موفّق باشد . ( 958 ) « أَشْهَدُ أَنَّكَ . . . عَمِلْتَ بِكِتابِهِ ، وَاتَّبَعْتَ سُنَنَ نَبِيِّهِ - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - ، حَتّى دَعاكَ اللَّهُ إِلى جِوارِهِ ، فَقَبضَكَ إِلَيْهِ بِاخْتِيارِهِ لَكَ كَرِيمَ ثَوابِهِ . » « 3 » گواهى مىدهم كه تو . . . به كتاب خدا عمل نمودى و از روش‌هاى

--> ( 1 ) . سوره‌ى حجّ ، آيات 77 و 78 . ( 2 ) . سوره‌ى عنكبوت ، آيه‌ى 69 . ( 3 ) . اقبال الاعمال ، ص 470 .