كه تو » با ولايت از خدا خشنودى و خدا « با ثواب و پاداش » از تو خشنود است ، پس در ميان بندگان من » يعنى محمّد و اهل بيت او « در آى و در بهشت مخصوصم وارد شو » . در اين هنگام هيچ چيزى براى من از قبض روح و پيوستن به منادى محبوب‌تر نيست . ( 664 ) « وَارْزُقْنِى حُسْنَ الْعَمَلِ قَبْلَ حُلُولِ الْأَجَلِ ، بَرِيئاً مِنَ الزَّلَلِ وَ سُوءِ الْحَطَلِ . » « 1 » و پيش از سرآمدِ عمر ، عمل نيك را روزىام كن ، در حالى كه از لغزش‌ها و از سخنان پريشان و زشت به دور باشم . بركنارى از لغزش‌ها ، مطابقت با شرع و اخلاص ؛ شرايط عمل نيكو ممكن است مراد از عمل ، اعمال عبادى و يا مطلق اعمال و كارهايى كه هر مؤمن در شبانه‌روز براى احتياجات عالم عنصرى خود انجام مىدهد باشد . گمان مىشود احتمال دوم ، مراد اصلى باشد ؛ زيرا جمله : « بَرِيئاً مِنَ الزَّلَلِ وَ سُوءِ الْحَطَلِ » ، شامل همه اعمال عبادى و غير عبادى مىشود و اعمال بايد در مرحله‌ى اوّل از لغزش‌ها بر كنار بوده و در مرحله‌ى دوم ، به حسن و نيكويى و طبق دستورات الهى - نه خود سرانه - انجام گيرد و در مرحله‌ى سوم ، به اخلاص و خالى از شرك جلىّ و خفىّ از هر مؤمن صادر گردد تا به نتايج معنوى و اخروى قرين باشد ، از اين رو مىفرمايد : « وَارْزُقْنى » . معلوم است قسم سوّم ، هر كسى را روزى نمىشود . در حديث آمده است : - « أَلْعَمَلُ الصّالِحُ أَفْضَلُ الزّادَيْنِ . » « 2 » عمل صالح ، برترين توشه از ميان دو توشه [ دنيوى و اخروى ] است .

--> ( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 313 . ( 2 ) . فهرست موضوعى غرر و درر ، باب العمل ، ص 277 .