2 . « أَعْطِنِى مِنَ الْجَنَّةِ ما أَنْتَ أَهْلُهُ » ؛ عطايى كه خداوند از بهشتش به حساب اهليّت خود بدهد ؛ همانا بهشت لقاى خويش و تجليّات عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ « 1 » ؛ ( نزد پروردگارشان روزى داده مىشوند . ) و وَ لَدَيْنا مَزِيدٌ « 2 » ؛ ( و پيش ما فزون‌تر [ هم ] هست . ) و فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلِيكٍ مُقْتَدِرٍ « 3 » ؛ ( در قرارگاه صدق ، نزد پادشاهى توانايند . ) عظمت جوايز شب قدر 3 . « وَ إِنْ كُنْتَ بَلَّغْتَنا لَيْلَةَ الْقَدْرِ ، وَ إِلّا فَأَخِّرْ آجالَنا إِلى قابِلٍ حَتّى تُبَلِّغَناهُ . . . » به راستى جوايز شب قدر ، از چه عظمتى برخوردار است كه خداوند مىفرمايد : إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ چيست كه از هزار ماه بهتر است و در دعاى فوق فرموده شده : اگر ما را نايل به آن نمودى ، زهى سعادت و اگر نه ، اجل و مدّت حياتمان را به تأخير انداز تا ليلة القدر ديگرى را درك نماييم و به : خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ « 4 » ؛ ( از هزار ماه ارجمندتر است . ) و سَلامٌ هِيَ حَتَّى مَطْلَعِ الْفَجْرِ « 5 » ؛ ( [ آن شب ] تا دَمِ صبح ، صلح و سلام است . ) نايل آييم و پس از آن ، جهان را وداع نماييم . 4 . « وَ أَعْطِ جَمِيعَ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِناتِ ما سَأَلْتُكَ لِنَفْسِى بِرَحْمَتِكَ . » حاجت چهارم ، خواننده را به اين نكته توجه مىدهد كه جايزه ، آن وقتى براى جايزه گيرنده لذّت بخش است كه همراهان و رفيقانى چون خود نيز در نيل به آن سهمى داشته باشند . ( 654 ) « وَاجْعَلْنا مِمَّنْ يَتَذَكَّرُ فَتَنْفَعُهُ الذِّكْرى » « 6 » ما را از كسانى قرار ده كه پند داده مىشوند و پند و اندرز به حال آنان سودمند مىافتد .

--> ( 1 ) . سوره‌ى آل عمران ، آيه‌ى 169 . ( 2 ) . سوره‌ى ق ، آيه‌ى 35 . ( 3 ) . سوره‌ى قمر ، آيه‌ى 55 . ( 4 ) . سوره‌ى قدر ، آيه‌ى 3 . ( 5 ) . سوره‌ى قدر ، آيه‌ى 5 . ( 6 ) . اقبال الاعمال ، ص 293 .