مصباح شيخ الطّائفة ذكر فرموده « 1 » ولى در وسائل الشيعه از مرحوم شيخ الطائفة به سندهاى مختلف و از بعضى معصومين نقل شده است . در اين جا به آن چه مرحوم سيّد - رحمه‌اللَّه - نقل فرموده ، اكتفا مىشود . ( 644 ) « أَللَّهُمَّ ، أَنْتَ أَهْلُ الْكِبْرِيآءِ وَالْعَظَمَةِ ، وَ أَهْلُ الْجُودِ وَالْجَبَرُوتِ ، وَ أَهْلُ الْعَفْوِ وَ الرَّحْمَةِ ، وَ أَهْلُ التَّقْوى وَالْمَغْفِرَةِ . » « 2 » خداوندا ! تو اهل بزرگمنشى و عظمت و زيبنده‌ى جود و جبروت [ در اين جا : بر طرف كردن نيازهاى موجودات ] و اهل عفو و رحمت و شايسته‌ى آن هستى كه بندگان ، تقواى تو را داشته باشند و تو آنان را بيامرزى . توجه به صفات و كمالات الهى و شفيع بردن آن‌ها براى برآورده شدن حوايج خواننده با بيانات اين بخش ، در واقع به صفات و كمالات الهى توجّه داده شده تا براى تقاضا نمودن حوايج با عظمت آتيه‌ى دعا ، آمادگى پيدا كند . علاوه خواندن خداوند در ابتداى هر حاجت به نام‌ها و صفات و كمالات او سبحانه ، به جهت شفيع بردن آن‌ها براى برآورده شدن حوايج است ، خداوند هم مىفرمايد : وَ لِلَّهِ الْأَسْماءُ الْحُسْنى فَادْعُوهُ بِها وَ ذَرُوا الَّذِينَ يُلْحِدُونَ فِي أَسْمائِهِ سَيُجْزَوْنَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ « 3 » و نام‌هاى نيكو به خدا اختصاص دارد ، پس او را با آن‌ها بخوانيد و كسانى را كه در مورد نام‌هاى او به كژى مىگرايند ، رها كنيد ، زودا كه به [ سزاى ] آن چه انجام مىدادند ، كيفر خواهند يافت .

--> ( 1 ) . مستدرك ، ج 1 ، ص 431 ، باب 22 ، حديث 2 . ( 2 ) . اقبال الاعمال ، ص 289 . ( 3 ) . سوره‌ى اعراف ، آيه‌ى 180 .