و در واقع ، با اين تذكر ، خوانندگان را از وسوسه‌هاى او تحذير مىدهد ، آن گاه تقاضاى يارى از خداوند و مقهور ساختن شيطان در وسوسه‌هايش را نموده و مىفرمايد : « وَ إِلّا تَصْرِفْ عَنِّى كَيْدَهُ يَسْتَزِلُّنِى . . . » « 1 » و اگر مكر او را از من باز ندارى ، مرا به لغزش خواهد كشانيد . . . نكته‌ى قابل توجّه آن است كه خلاصى از وسوسه‌هاى شيطان از حضرت حقّ سبحانه تقاضا شده است و اين گواه بر اين است كه بندگان ضعيف را قدرت بر دفع وسوسه‌هاى او نمىباشد . گذشته از اين ، اين نكته از جمله‌ى « سَلَّطْتَهُ عَلَىَّ [ مِنِّى ] . » برمىآيد . اين كه تسلّط شيطان بر بنىآدم از سوى حضرت حق جهتى دارد و آن آزمايش ايشان است ، تا بدانند بر دفع وسوسه‌هاى او قدرت ندارند ، مگر آن كه او سبحانه آن‌ها را يارى فرمايد تا از طريق مستقيم فطرت انحراف پيدا ننموده و به ترك اوامر و ارتكاب منهيّات دچار نگردند و در نتيجه ، به مقام مخلَصيّت و عصمت نايل گردند ، چنان كه مىفرمايد : « فَأَفوزَ فِى الْمَعْصُومِينَ مِنْهُ بِكَ ، وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلّا بِكَ . » « 2 » تا در ميان كسانى كه به [ وسيله‌ى ] تو از [ گزند ] آن مصون ماندند ، رستگار گردم و هيچ دگرگونى و نيرويى جز به تو نيست . دعاى بعد از دو ركعت از هشتاد ركعت شب نوزدهم ( 8 ) در اين دعا ، پس از خواندن حقّ سبحانه به پانزده اسم و صفت ، پس از درخواست صلوات بر محمد و آل محمد ، تنها از خداوند تقاضاى رزق حلال شده و آمده است :

--> ( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 173 . ( 2 ) . همان .