- تبارك‌وتعالى - : « نَعْتَرِضُ أَمْرَكَ وَ نَهْيَكَ بِسُوءِ الْإِخْتِيارِ . » 3 . مورد توجّه قرار ندادن امر و نهى الهى سبب مىشود كه انسان طريق فطرت و يا راه عبوديّت و مقصد عالى انسانيّت را ناديده گرفته و از آن منحرف گردد ؛ زيرا مقصود از دو جمله‌ى : « نَمِيلُ عَنِ الرَّشادِ ، وَ نُنافِرُ طُرُقَ السَّدادِ » ، طريق مستقيم فطرت و يا راه عبوديّت و بندگى است ؛ نه صرف عمل به ظواهر شرع . اين احتمال با جمله‌هاى گذشته‌ى دعا نيز تناسب بيشترى دارد . ( 323 ) « أَللَّهُمَّ ! فَاجْعَلْنِى فِى هذِهِ اللَّيْلَةِ مِمَّنْ رَضِيتَ عَمَلَهُ ، وَ غَفَرْتَ زَلَلَهُ ، وَ رَحِمْتَ غَفْلَتَهُ ، وَ أَخَذْتَ إِلى طاعَتِكَ ناصِيَتَهُ ، وَ جَعَلْتَ إِلى جَنَّتِكَ أَوْبَتَهُ ، وَ إِلى جِوارِكَ رَجْعَتَهُ ، وَ صَلَّى اللَّهُ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ ، يا أرْحَمَ الرّاحِمِينَ ! » « 1 » خداوندا ! پس مرا در اين شب ، از كسانى قرار ده كه عملشان را پسنديده و لغزششان را بخشوده و بر غفلتشان رحم نموده و [ موى ] پيشانى [ و تمام وجود ] شان را گرفته و به سوى طاعت و عبادتت كشانده‌اى و بازگشتشان را به سوى بهشت خود و رجوعشان را به سوى جوار خود قرار داده‌اى . و درود و امنيّت [ مطلق ] خدا بر حضرت محمّد و خاندان او باد . اى مهربان‌ترين مهربان‌ها ! در اين فراز ، كه بخش پايانى اين دعا است ، شش حاجت درخواست شده است كه با بيانات تفصيلى اصل دعا - اعمّ از آن چه در اين كتاب ذكر شده يا نشده - بسيار تناسب دارد . در اين جا به توضيح مختصر اين حوايج پرداخته مىشود :

--> ( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 155 .